Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
28 mei 2014, om 17:41 uur
Bekeken:
365 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
192 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Gelukkig ben ik totaal verknipt..."


Wellicht ben ik dusdanig oraal gefixeerd dat ik woorden moet uitbraken, maar dan op papier, omdat de woorden verstikt in tranen mij al heel vroeg in de keel zijn bleven steken.

Zelfs de taal is in mijn optiek corrupt, verdacht, beschadigd en besmet. Volgens aanhangers van Freud ben ik gelukkig volkomen verknipt en in de wieg gelegd om in lingerie gehuld schilderijen te maken.

Wie zal het zeggen? De vraag is voor al of de motivatie en de motieven belangrijker zijn dan de beeldende resultaten. Het beeldende proces interesseert mij geen sikkepit, dat vind ik van ondergeschikt belang. Een middel en geen doel.

Als je aan die beroemde zenuwelijer Herman Gordijn zou vragen waarom hij schildert zou hij misschien zeggen:omdat ik een gefrustreerde homosexueel ben die als adolescente klootzak geen meisje kon versieren, maar toch ook wel eens wat wilde en van jongs af aan al aan als bleekneusje aan een ongeneeslijke bloed ziekte lijdt.
Een vrome, langharige, bebaarde kunstschilder zoals die slome haarbal Hank Duvelsjas zal daarentegen zeggen: Ik schilder omdat God, mijn God en daarna mijn naaste,de griffermeerde kerk, de E.O., de dorpsdominee, meneer Hans dok torandus “sukkel” van Seventer van de E.O. en ezeltje schijtgeld mij daartoe ge roepen hebben.
Zo kun je doorgaan tot in het oneindige als je zou willen.

Zoveel zinnen, zoveel antwoorden. De belangrijkste reden dat ik schilder is om andere mensen te laten delen in de oogverblindende resultaten van mijn geniale, niets ontziende talent.

En waarom wil ik andere mensen daarvan deelgenoot maken?

Omdat ik mijzelve daar belangrijk genoeg voor vind! Veel belangrijker dan het gros mijner o-zo-artistieke kollegaatjes, die hypokriete misfits, losers en sukkels van Christian Arts of Art Revisited die altijd weer ruzie met me willen maken of me be lasteren en besodemieteren achter mijn rug om.

Het heeft dus allemaal te maken met zelf respekt. Wie zichzelf respekteert, kan ook een ander respekteren! Zo snijdt het mes aan vele kanten en dat betreft ook die travestie,S.M. en biseksualiteit. Er zijn vele opties mogelijk voor wie ze wil exploreren.

In My Dark Places van James Ellroy zet de auteur met veel genoegen zijn zwarte voor keuren voor het bizarre, criminele en gewelddadige uit een.


Met onverholen voorkeur verhaalt hij over hoe hij als jongeman zich al vergreep aan onder opwaaien de zomerjurken los lopende damesslipjes (The answer my friend is blowin”in the wind) zonder de daarbij behorende inhoud, hem aantrok en hoe hij in die kledij parkeerautomaten met inhoud sloopte (voer voor psycho logen?) en allerlei soorten drugs gebruikte.

Wie zal zeggen of die drie aktiviteiten al of niet met elkaar te maken hebben?

Ik denk van wel! Ook een miniem dames slipje bedekt bij de vrouwelijke mede mens een gleuf, een parkeer automaat heeft een gleuf en bepaalde hard drugs als uppers en downers schuif je vaak door je gleuf naar binnen als je ze tenminste niet intraveneus consumeert.

De gleuvenbrigade dus, daar gaat het om in het leven! Elke echte artiest die beroemd wil worden zoals Fred van der Wal in brede hetero-, bi- of homokring geaccepteerd en gewaardeerd  trekt elke dag dameslingerie aan! Zo vaak als hij kan! Dat is goed voor de inspiratie…en de omzet in underwear.

 
Net als James Ellroy zegt U:”I could n’t give up my dark places. I did n’t want to give it up!”

Ieder ander zou hebben gezegd als in die popsong:”I threw it all away!” Waarom zou ik verplicht worden te zwijgen? Omdat het bepaalde mensen beter uit zou komen?You must be jokin’,ya know!

De fotograaf Helmut Newton beeldt zichzelf af in zijn laatste fotoboek “Us and Them” (1999) in dameskledij.Is hiermee een trend gezet of alleen maar gevolgd?


De King of the Kinkies Newton is meer trendvolger dan trendsetter.Op diverse privé opnames zien we hem aan de rand van een zwembad met elegante pumps aan de voeten.

In een foto automaat poseert hij met een lange blonde pruik op het hoofd en in een hotelkamer staat hij voor de spiegel slechts gehuld in zwarte zijden kousen. Ik fotogra feerde mij zelf al in 1982 in lingerie en dat is wel even zeventien jaar eer der dan Newton op dat idee kwam.

Hoe verloopt een familie doorsnee avond bij de werkgroep Travestie & Transseksualiteit te Amsterdam?

Ze liggen niet binnen vijf minuten elkaar in lingerie op het biljart te naaien, of onder aanmoedigend hand geklap op de bar te jakken, als U dat soms bedoelt. Vanaf een uur of acht druppelen de bezoekers binnen aan de Blauwburgwal 9.

Gastvrouwen Thea Tupperware en Angela Aggitofel verwelkomen iedereen met hoge gilletjes en verbaasde kreetjes van olala en ga maar na.

In geval van hoge nood zijn ze ook beschikbaar als uitsmijtsters want ze kunnen juujuutsie en nemen je zo in de houdgreep of pakken je bij je ballen.

De meeste aanwezigen laten zich bij hun vrouwennaam noemen.

Soms is dat een afgeleide van hun eigen mannen naam.

Zo zou ik bijvoorbeeld Fréderique (met zijn dikke pique) kunnen heten, maar dan prefereer ik toch Magdalena, de moeder der smarten, ja,die met die huilkop en die dikke, opgezette ogen,weet je wel.

Ze hebben allemaal een goed gevulde grote kleurige, stoere sporttas waar “kara te” of “boksen” op staat gedrukt.

Ze zien zichzelf niet als mietjes, bejje belazerd, maar onderdehand!

In de bedompte dampige kleedruimte van het NVSH lokaal kleden zij zich om en schmincken zich de kop op.

De meneer… pardon,dame aan de bar naast mij draagt een grote zwarte zigeune rinnepruik, een strak zwart truitje, een nog strakker zwart rokje en zwarte net kousen met goudkleurige lurex. Ze is niet erg tevreden met haar huidige make up: ”Ik lijk gotsalmetruttenbollen wel een goedkope snol, want ik smeer d’r maar wat op, hoor! Je zal me wel een goedkope hoer vinden!”
“Dat klopt, maar daarom heb ik nog wel zin in je vanavond!” zeg ik olijk zonder het echt voor de volle honderd procent te menen. Na een dozijn pilsjes denk ik er mischien weer heel anders over.

Niets zo veranderlijk als de mensch en geilheid kent geen grenzen,dat weten we allemaal!

De oogschaduw en de lipstick kunnen wel een beetje netter, maar hier in dit ghet to tussen de travestieten en transseksuelen wordt niemand ergens op aangekeken. Hier is het altijd allesmagdag!

Outfit, kapsel, make up, het maakt hier helemaal geen fuck uit! Deze omgeklede man die nu een echte dame is komt trouwens uit Arnhem en zijn echtgenote weet niets van de zucht naar dameslingerie van haar man.

Wel mist ze geregeld een stoot bustehouders en tientallen paren nylons van de waslijn, maar het komt niet in haar op hem daar van te beschuldigen.

Hij beweert tegen over haar dat een buurjongen die travestiet is haar lingerie elke keer van de lijn jat.

“Mijn eigen jurken en lingerie zitten in een ouwe hutkoffer waar ik alleen de sleu tel van heb en niemand anders. Als ze er met haar jatten aaan durft te komen ros ik de bijl er wel effe in. Daar heb ik echt wel twaalf jaar bajes voor over als iemand aan mijn lievelingen komt!

Mijn vrouw draait als hoofdverpleegster met haar Groene Kruis onregelmatige diensten en dat is maar goed ook anders zou ik het niet uit houden.

 

Die drang om minstens een paar keer per week vrouwenkleding aan te trekken kan hij niet weerstaan.
“Piet heet hij. Piet-zie-je-me-niet noemen ze hem op zijn werk, omdat hij oog schaduw, mascara en lip stick gebruikt! Hij werkt bij de bedrijfsbrandweer van een grote lampen fabriek in het zuiden des lands en heeft al menig binnenbrandje bij een maat moeten blussen.

Hij is een echte man en houdt aktief van bondage en sadomasochistiese spelletjes! Dan ligt er weer een commensaal in het trapportaal op zijn buik in een tanga slipje, bustehouder, nylons, jarretelgordel en onderjurkje gebonden aan handen en voeten en voelt hij hoe hij zijn slipje uit trekt en eerst maar eens om te beginnen de ballen met een leren veter vast bindt.

Dan weet ie weer waarvoor hij leef! Voor Piet zie je me niet!


Als mijn echtgenote ‘s nachts werkt als nachtzuster Nolda kleed ik mij om en bel Piet, die hier een paar straten verder op een kamer heeft en daar vaak voor bijscho ling of voor zijn werk is.

Als zij in de nacht een paar honderd ondersteken onder de schijthuizen in dat ziekenhuis schuift of gebittenbakken en sputumpotten ophaalt bij de stervenden, kleed ik mij om en vrij met mijn vriend de stukken er af. We neuken de sterren van de hemel en de bloemen van het behang! Da’s modern samen leven! Het enige nadeel is dat ik niet aan mijn slaap toekom, maar dan slik ik voor ik naar mijn werk ga wat uppers.

Dat is niet goed voor mijn hart, maar het is kiezen of delen! Vaak denk ik om een uur of vier als Piet weer naar huis of naar zijn kamer gaat:toch maar even een kort tukje doen,om half zes gaat de wekker weer en om half acht moet ik in de zaak zijn, de sekretaresjes mennen en op d’r sodemieter geven als ze te weinig doen.

Ze moesten eens weten wat ik de voorgaande nacht heb uitgehaald!

Soms zou ik ze allemaal in vertrouwen willen nemen om te horen wat ze er van vinden, maar het kan gewoon niet!

Ik zou mijn geloof waar digheid bij de direktie verliezen als chef, maar ook als ou derling in de gereformeerde kerk, als behuwd vader en grootvader.

Nee, dat kan toch echt niet!

Ze zouden me misschien een geil opaatje vinden en er zouden roddels de ronde gaan doen in het bedrijf. Dat is niet goed voor de produktiviteit en de bedrijfskul tuur die we hoog hebben te houden.

We kennen onze etiese normen van uit de direktie en moeten ons aan een gedrags kode houden anders vliegen we op staande voet de laan uit en wat schiet ik daar nou mee op? Ik zou niet eens WW krijgen want het zou als verwijtbaar ontslag gelden”.
Hij vertelt enthousiast over de felle erotiese gevoelens die hij ervaart bij het om kleden en het probleem dat hij zijn erektie in een strak kokerrokje zo moeilijk kan verbergen. Daar storen de andere leden van de werk groep Travestie & Transsek sualiteit zich nog wel eens aan als ze hem zien rond schuifelen met een grote, driehoekige dubbeldaks tent in zijn rokje geprojekteerd door zijn gesteven ge slacht dat in opstand is gekomen tegen de strakke omknelling van het tangaslipje.
“Geneukt worden in netkousen vind ik opwindend. Als man val ik niet op mannen, maar als omgeklede man ben ik gewoon niet te houden, dan wil ik zowel met ech te mannen als met andere travestieten of transseksuelen naar bed”.
Later op de avond na een half dozijn Margharitas gaat hij weg voor een fast fuck om de hoek in het fietsenhok.

Als hij geruime tijd later terug komt zit zijn rok en haar slordig. De make up zit in vegen over zijn gezicht.

Is daar wat gebeurd dan, nou,daar weet ik niks van, luidt het aloude liedje. Hij heeft een verzaligde glimlach op het gelaat.

Ik kan slechts raden wat er gepasseerd is in ruim het uur dat verlo pen is…Ik probeer de “geheime biseksuele dame” in een hokje te stoppen, maar weet daar geen raad mee.

Wat is hij/zij nou eigenlijk?

Als man valt hij niet op mannen maar op vrouwen,dus is hij heteroseksueel. Zodra hij zich als vrouw verkleed heeft wil hij met mannen naar bed. Homoseksu eel dan? Maar hij wil ook met transseksuelen en travestieten naar bed? Eigentijds Lesbies misschien? Maar hij laat zich ook geregeld vast binden, neuken, af zwe pen en domineren door zijn minnaar Piet, die ook gehuwd is. Hoe zit dat dan? Is hij een fetisjistiese onderdanige biseksuele vrije tijdstravestiet?

Ik kom er de hele avond niet helemaal uit.

En zou ik zelf met hem/ haar naar bed willen? Het verwart mij om mij zelf of an deren als homoseksueel in te schalen.

Het is trouwens toch een uiterst zwoele avond.

Ik denk aan die suggestieve film: “Body Heat”, waarin de hoofd persoon een paar keer zegt:”It’s the heat!”

Is die hitte ook hier een excuus? Maar voor wat dan?

Ik doe toch niets verkeerds.

Ik kijk, luister, lach, huil, praat, bid en bewonder de aanwezige travestieten en transseksuelen.

Het wordt steeds benauwder in het lokaal.

Slecht travestietenweer, die temperaturen van boven de dertig. Mascara loopt uit,lipstick druipt als bloed van de lippen zodat de travestieten er als bloed dorstige vampiers uit gaan zien.

Het is en blijft een vrolijk volkje, die leden van de T&T club.

De sexuele spanning is hoog. Er hangt de prikkelende lucht van onweer en sex in de lucht.

Een pruik bij dit weer heeft hetzelfde effekt als een dikke bont muts bij de Huzaren van Bordeel.

Het blijft zomers lang licht dus komen er ook minder travestieten.velen beleven hun travestie geaardheid in het allerdiepste geheim.

Toch mag de club deze avond niet klagen. Tachtig mensen bezoeken deze avond. Van sommigen is de partner mee gekomen. Anderen zijn juist naarstig naar een geschikte partner op zoek.

Rechts van mij zit een geheime dame zijn nagels te lakken. Anders voelt hij zich niet helemaal kompleet. Hij heeft niet voor een katoenen bloesje gekozen maar een synthetiese.

Zweten geblazen dus!

Twee oudere mannen zijn tot dame getransfomeerd en zijn tot in de uitstaande uitdagende puntjes van hun neptietjes verzorgd.

Wat een werk, denk ik bij mijzelf! Ik zou het er allemaal niet voor over hebben. Travestie is meestal onbetaald dag- en nacht werk!

Ik weet dat ik daar veel te gemakzuchtig en te nuchter voor ben.

Deze avond is het hele voltallige bestuur van de Landelijke Kontaktgroep T&T op bezoek om de afdeling Amsterdam te inspekteren.

Ze zijn allen als dame verkleed.  De avond vordert. Men is al lang aan de wijn, bier of aan de sterke drank.

De gesprekken worden heftiger en de versierpogingen openlijker. Ik raak in ge sprek met een oogverblindende travestiet. Of ik er al lang kom en of ik zin heb om straks mee naar zijn/haar huis te gaan. Hij woont sinds een week alleen in een anti kraak villa. Zijn vrouw heeft hem de deur uitgezet toen ze onlangs ontdekte dat hij onder een oude koffer op zolder een tas met dameslingerie, erotiese hulp stukken en make up spullen al jaren lang had verborgen.
Hij zegt dat hij besloten heeft dat hij vanaf nu niet anders meer wil dan de hele dag in travestie rond lopen.

Zijn vrouw kondigde onmiddellijk echtscheiding aan. Ze had geen zin in nog een wijf in huis, had ze hem overspannen toegeschreeuwd.

Hij had haar uitgelachen en zijn overhemd uitgetrokken om te laten zien dat hij een dure bustehouder van haar aan had. Daarna deed hij zijn pantalon uit en zijn inmiddels hysteriese vrouw zag zijn kanten slipje, de strakke jarretelgordel en de nylonkousen.

Ze viel hem aan en krabde zijn gezicht open. De sporen zijn handig weg gewerkt met dikke lagen make up. Ze had hem in elkaar geslagen en met zijn beha probe ren te wurgen en hij had voor het eerst genoten van haar felle slagen en trappen in zijn kruis, deelde hij mee.

Hij kreeg voor het eerst deze avond adressen van schoenwinkels voor travestie ten. Zijn stijl van kleden is zo nu en dan een beetje hoerig, maar soms ook de sekretaressestijl.

Strakke korte of lange rokken met een diep split.

Later zie ik hem met een andere travestiet gearmd vertrekken. Hij heeft zijn part ner voor de nacht in elk geval gevonden.

Ik praat met een andere travestiet over het recht voor de man om in een rokje,jurk of op hoge hakken over straat te gaan. Het stoort mij niet, die fixatie op dames kleding van deze mannen. We babbelen verder over karate. Een van hen geeft grif toe als omgeklede man helemaal niet sportief te zijn aangelegd, maar: ”Als ik mor gen van mijn baas voort aan in een jurk en een bloesje met en paar flinke tieten mag komen, dan nam ik vier keer per week karateles en loop ik met genoegen elke maand een marathon uit in lingerie”.

Om even voor twaalf volgt de mededeling voor de laatste ronde.

Rond een uur of twee is het echt mooi geweest. Een groep omgeklede mannen gaat als echte dames nog op stap om een man te versieren, want voor hen is de zwoele nacht nog maar net begonnen en ze hebben er zin in. Iedereen heeft inmiddels een liefdespartner voor de zwoele nacht gevonden, valt mij op.


 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.