Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
26 mei 2014, om 14:44 uur
Bekeken:
376 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
224 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Losse kwelnoten van een walnoot"


Losse (kwel) noten bij mijn otobiografie

 

FRED VAN DER WAL; LOSSE, VALSE (KWEL)NOTEN BIJ MIJN (F)OTOBIOGRAFIE  Deel 1

Fred was tussen 1958 en 1966 een vaste bezoeker van de bibliotheek te Heemstede en na 1964 van de Universiteitsbibliotheek te Amsterdam. Zijn kamer was zijn vesting. Totdat hij Els D. leerde kennen kwam hij alleen buitenshuis om naar school, de tennisbaan, de tafeltennisclub, de dojo om zich te bekwamen in jiu jitsu en judo of naar de bibliotheek te gaan. Hij knoopte geen kontakten aan met medeleerlingen van de kweekschool te Bloem endaal. Een opleiding die hij tegen zijn zin gedwongen volgde. Zijn opvoeders verboden hem naar de akademie voor beeldende kunsten te gaan. De introverte, verlegen Fred sloot zich al vroeg hermeties af van anderen. In Haarlem bezocht hij drie, vier keer per week regelmatig antiquariaten.w.o. antiquariaat van de Boom en antiquariaat Pallieter. Deze laatste zaak in gezelschap van boezemvriend Kees Bregman. Boeken, boeken en nog eens boeken bepaalden zijn leven. De bibliotheek werd zijn enige thuis. Hier voel de hij zich ontspannen en prettig. Hij werd er niet gehinderd door fana tieke, sektariese fundamentalistiese christenen waar hij noodgedwongen via zijn laytere vriendin geregeld mee geconfornteerd werd of  zijn hinderlijke, bemoeizieke familieleden.

                                                    Niet gehonoreerde aanzoeken

Enkele malen bezoekt hij in 1963 met zijn broer Bobbie Amsterdam en loopt op verzoek van zijn broer langs de wallen en naar de Oude Hoogstraat waar een winkel is gevestigd die bodybuilders- en mannen naaktbladen verkoopt. De zaak wordt voornamelijk door homo- en biseksuelen bezocht. Vaak klitten er homosexuelen voor de etalage samen, die een gelegenheidspartner zoeken. Vooral de goed ogende Fred met zijn grote blonde rock ’n roll kuif, mooie ogen en sensuele lippen (zie foto) heeft de grootste belang stelling van begerige mannen die hem talloze aanzoeken doen, die echter voorlopig niet worden geho noreerd.

In 1963 pakt Fred het schilderen weer op en maakt expressionistiese fantasielandschappen. Een schilders kistje dat hij op zijn achttiende kado kreeg staat drie jaar ongebruikt in de kast.

De “vader” die hij zelden of nooit ziet , soms een jaar achter elkaar niet, geeft pas na lang aandringen toestemming aan Fred van der Wal de kweekschool te gaan volgen.Tijdens deze opleiding ontdekt hij literatuur en schilderkunst. In de derde klas van de kweekschool maakt het beeldende verhaal “Dominee met strooien hoed” van Jan Wolkers (gepubliceerd in de verza mel bundel “Kort Geding”, die Fred kado kreeg van zijn zuster in 1963) een verpletterende indruk op hem, alsmede de met veel vaart geschreven reisbrieven van Gerard van het Reve, die hij in een literair maandblad in de bibliotheek van Heemstede voor het eerst leest. Hij ervaart voor het eerst literatuur die inhoudelijk èn formeel te maken heeft met de geest van de tijd en de werkelijkheid zoals hij die in de zestiger jaren zelf ervaart. De film “Vorig jaar in Mariënbad” naar een roman van Alain Robbe-Grillet beinvloed zijn kijk op de realiteit in beeldend opzicht sterk en is daar mee in lijn met de zestiger jaren pop art visie waarin een statement belangrijker is dan een psychologiserend kommentaar. Het registrerend oog van de nouveau roman blijkt ook in de schilderkunst en de film een nieuwe benadering van de werkelijkheid. Met enige regelmaat begint de introverte Fred  na 1963 nu zelf gedichten te publiceren in het schoolblad, die enig opzienbaren vanwege de volgens leraren Nedrelands en psychologie ‘negatieve inhoud’. Als hij bemerkt dat hij hier mee de aandacht van de soms min of meer aan trekkelijke adspirant-onderwijzeressen verwerft is dat een grote stimulans om het pad der kunsten te betreden. In de tweede klas spijbelt Fred van der Wal regelmatig tijdens de wiskundelessen en gaat dan ’s middags vaak naar een griezelfilm in een groezelige achteraf bioscoop in de Kleine Houtstraat te Haarlem. Meestal is hij de enige bezoeker in de zaal. Eén maal is hij met klasgenoot Leo Musch en Jan Ramakers vijf minuten te laat om half twee en wordt voor een middag van school verwijderd. Het drietal besluit naar de film “De Tien Geboden” te gaan in een bioscoop in de Grote Houtstraat te Haarlem. Een andere keer wordt hij voor een week verwijderd in de derde klas omdat hij voor een Bijbelse Geschiedenis les een onvoldoende heeft gehaald. Directeur de Tombe beticht hem van heiligschennis. De strafweek voor de paasvakantie sluit goed aan bij de twee weken daarna. Als Fred de repititie na de vakantie in haalt krijgt hij een negen en wordt door de direkteur weer minzaam in genade aan genomen. De status van onderwijzer is het hoogst bereikbare voor de zonen en dochteren uit de  arbeidersklasse. Uit deze klas van de Da Costakweekschool gaat twintig procent een universitaire studie volgen, de anderen halen een of meerdere M.O. aktes, Wim Westerman promoveert, Ben Spiecker wordt hoogleraar, Leo Musch haalt een middelabre handenarbeidakte gaat creatieve zomerkampen in Frankrijk leiden en liefhebbert in beeldende kunst. Het was met Kees Bregman konstant lachen geblazen van half acht als zij bus 3 te Heemstede namen om op tijd om 8.15 te zijn voor de eerste les van de kweekschool, tot half zes als ze weer in Heem stede aan kwamen. Menigmaal had Fred ’s avonds kramp in zijn kaken van het lachen, gier en, brullen om de krankzinnige, vaak sexueel gekleurde, soms pornografiese op- en aanmerkingen van wat zij onderweg van school naar huis en vice versa mee maakten. Fred van der Wal heeft wel eens gezegd dat hij zonder de humor van Kees Bregman het niet had uitgehouden aan de kweek school. Els D. was minder lovend over Kees Bregman, die zij met enige minachting en volkomen ten onrechte “een mietje” noemde. De sexueel gefrustreerde kristelijke kwekelingen aan de Da Costakweekschool werden allen geobsedeerd door homo sexualiteit (leerlingen zowel als leraren verdachten Kees B. en Fred van der Wal er van een homosexuele relatie te hebben om dat zij veel in elkaars gezelschap verkeerden en tussen de middag wandelingen in de duinen maakten. Dezelfde verdachtmaking werd geuit in verband met de relatie tussen klasgenotes Ina de Haan en Femmy de Smalen, omdat zij een keer bij elkaar op schoot zaten in de pauze tussen twee lessen. Klasgenoot Piet W. verdacht Jan R. er van homosexueel te zijn en Wim Westerman was gefixeerd op bedekte toespelingen op homosexualiteit in het werk van auteur S. Vestdijk).

De jaloerse Els D. verbood vanaf het begin Kees B. tussen de middag met haar en Fred van der Wal mee op te lopen (het is waarschijnlijk dat haar houding Kees B. diep heeft gekwetst. Nooit heeft hij zich hier echter over uit willen laten) naar het Kopje te Bloemendaal. Een uitkijktoren die vrij toegankelijk was en een wijds uit zicht over de duinen en de zee gaf. Drie en twitnig jaar later,26 maart 1987 ontvangt Natasja, jongste dochter van Ina en Fred van der Wal een vriendelijke brief van drs. A. Pilon, leraar pedagogiek aan de Da Costakweek school waarin hij de astrologiese tendenzen van de geboortedatum van Natasja uit legt. In dezelfde brief noemt hij ex-klasgenoot Kees Bregman van Fred “nog steeds even hulpeloos en hopeloos”. Over Fred van der Wal schrijft hij aan Natasja: “je vader mocht dus een pracht talent ontwikke len met erkenning”. Drs. A. Pilon was met leraar Nederlands A. Witzel de enige leraren van de Da Costa kweekschool die het talent van Fred van der Wal uiteindelijk ruiterlijk erkennen. Voor velen was in de vijftiger en zestiger jaren de kweekschoolopleiding niet alleen een opstapje naar een risikoloos levenslang saai rijksambtenarenbaantje met lange vakanties, maar ook een huwelijksmarkt waaruit naar hartelust kon worden geselekteerd als je er zo goed uit zag als Fred van der Wal. In de tweede klas korrespondeert hij enige tijd met een Amerikaans meisje. Fred werd begeerd door vele appetijtelijke jongedames van de kweekschool o.a. door Gerrie Mantel, dochter van een van de leraren Nederlands aan de opleiding, maar ook twee blonde jongedames (Henny en d enadere is op verzoek in de anonimiteit gebleven) uit parallelklassen en de wel zeer aantrekkelijke, donker harige Marijke Last, de Sophia Loren uit Heemstede. In de derde klas van de kweekschool vraagt een gehuwde Haarlemse, platinablonde jonge vrouw hem mee uit, maar hij wimpelt haar verlegen af. Eenmalig drinkt hij met haar een glaasje in het culturele café “De Ark” te Haarlem. Fred vulde tussen 1956 en 1963 zijn tijd liever met het knutselen met elektronika onder delen, lezen van okkulte boeken, moderne literatuur, schilderen, luisteren naar Rock, Jazz en Blues mu ziek, judo, jiu jitsu, tennis, wedstrijd tafeltennis en het regelmatig bezoeken van de bibliotheek te Heem stede, waar een donkerharige, exoties ogende, modeius geklede, smachtende Marijke L. maanden lang elke donderdagavond op hem wacht. Hennie uit Hillegom heeft definitief het nakijken en kijkt sip als ze ziet hoe hoe Fred door Els wordt ingepalmd en al zijn tijd in beslag neemt, want Els D., die niet van halve maatregelen gediend is, claimt Fred volledig. Saillant detail: Op de 100 meter hard lopen heeft Fred van der Wal nooit van haar kunnen winnen. Pas op de langere af stand speelde hij wel iets klaar. Misschien zegt dit wel genoeg en is dit een metafoor voor de levensloop van de kunstschilder! Zie voor meer infor matie over de fijnchristelijke Els Deutekom en andere potentiële geloofswaanzinnigen uit haar direkte omgeving het ontluisterende: ”Remember me, darling” Herinneringen aan Els D. 1963-1966,” auteur:Fred van der Wal. Uitg. Nomans press 1999, Oldeboorn. De streng gereformeerde Els  draagt in de derde klas van de Da Costakweek school aanvankelijk Schots geruite plooi rokjes en witte hoog gesloten bloesjes met parelkettinkjes. Dat zal veranderen tijdens haar relatie met Fred, die al snel aan dringt op meer eigen tijdse kleding die past bij de zestiger jaren. Al snel draagt zij Els Mary Quant ontwerpen en gaat steeds meer op Francoise Hardy lijken. 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.