Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
24 mei 2014, om 15:15 uur
Bekeken:
332 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
204 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Een mysterieus auto ongeluk (deel 3) "


Een mysterieus auto ongeluk (deel 3)

 

Michael Podulke vroeg me waarom ik niet in ging op de wens van de Engelse beschonken en bescheten homoseks juweel.

“ Omdat ik hem niet alleen weerzinwekkend vindt maar ook geen homoseksjuweel ben! Daarom niet! En een dronken homoseksjuweel is helemaal een remedie tegen de gelijkslachtelijke omgang! Als hij ’t anders aangepakt had was ik misschien met ‘m mee gegaan! Waar blijft de romantiek? Gouden kaarslicht, zachte muzziek van Je t'aime moi non plus van Serge Gainsbour, wierrook, zwarte staijnen lakens...”

“Dat geeft niets. Je zou het altijd eens kunnen proberen!

Zo erg is het niet!

Misschien houd je er wel een ten toonstelling aan over in de Obelisk Gallery in Londen,” zei Michael,die van alle sexuele markten thuis was en als paracommando in de tweede wereldoorlog gedropt was op de Filippijnen en met zijn maten soms een geit neukte.

“ Ik ben niet te koop zoals Teun Nijkamp, Michael, dat zou je zo langzamerhand toch moeten weten!” zei ik kortaf.

Juni 1969 reed ik met de latere Meester vervalser GeertJan Jansen, Chris van Geest en de stomdronken Jimmy Macmullen het hele land rond in de Jaguar van Chris.

Jimmy poogde mij al gauw in mijn kruis te grijpen en mompelde iets van “Gorgeous” tegen me en wilde me zoenen. Ik weerde de avances lachend af.

Aan GeertJan vroeg ik wat Gorgeous betekende.

“ Zoiets als lekker stuk!” grinnikte GeertJan, die in seksjuweel ozpicht van alle markten thuis leek en volgens Dieuwke met Jimmy neukte. IK geloofde er niks van.

Laat in de avond reden we naar verzamelaar Pijnenburg die aan kwam zetten met een grote houten doos sigaren die hij met een leren riem om zijn hals had hangen alsof hij een serveerster in de bioscoop was. We reden nog even langs het ouderlijk huis van GeertJan, onder architektuur gebouwd door Oud, een tijdgenoot van Rietveld. Voor de zekerheid ging ik op de terug voor in de auto zitten. Een beschonken Jimmy viel achter in de wagen in slaap, zijn hand in mijn kruis. Ik liet ‘m maar begaan. Ik ben nu eenmaal in

seksjuweel opzicht erg tolerant. Vroeg in de volgende ochtend was ik weer thuis.

 

Sept. 2005 nam ik deel aan de herinneringstemtoonstelling ter ere van Dieuwke Bakker. Mijn tekening was verkocht voor vijftienhonderd euro tijdens de opening en bestemd voor de Dieuwke Bakker collectie. Een record opbengst voor een tekening van mijn hand. Het was er zo druk tidjens de opening dat het eerste uur onmogelijk was de galerie in te komen. Ik zag de collega schilders die ik 35 jaar geleden voor het laatst gezien had. Well to do zestigers met wit haar. Enkele van de oorspronke lijke Mokum groep schilders was al jaren dood. De weduwe van Wout Muller weigerde mij te groeten. De reden is mij onbekend. De galeriehouder besteeddde geen enkele aandacht aan de exposanten. De goedkoop uitgevoerde invitatiekaarten waren te laat aan de kunstenaars over handigd. Namen van de deelnemende kunstenaars werden niet vermeld op de invitatiekaarten. Een persconferentie was de organisatie vergeten te organiseren. Met veel moeite kon ik na twee uur een glaasje goedkope, zure openingswijn veroveren. Ik dronk het op samen met Rini S. De lege glazen gooiden we in de gracht. Haar echtgenoot was zwaar ziek en ze moest om vier uur al weer terug naar huis. In de after party sprak ik Tobias Baanders en Kik Zeiler. Ik ging vroeg naar huis.

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.