Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 mei 2014, om 14:00 uur
Bekeken:
446 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
175 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik houd van een verhaal met een moraal"


Ik maak persoonlijk nergens een probleem van, want wat is er genoeglijker en bevredigender dan het scheppen van artistieke kreejaatsies in woord, geschrift of op het onbevlekte, maagdelijk doek met penseel en olieverf.

Een keil tot je nemen in het overbekende café De Mislukking laat ik liever over aan mijn Friese kunstbroeders.

Ik heb tegen heug en meug zes lange, uitzichts loze jaren aan de kweekschool ter opleiding van onbezoldigd kwekeling met hoofdakte uitgezeten en ik bezweer U:I n de bajes had ik meer lol gehad.

En daarna nog anderhalf jaar een dor bestaan voor een absoluut minimumloon in een stoffig antikwariaat te Amsterdam geleid.

Wat is trouwens lachwek kender dan een half leven lang van de hand in de tand op de artistieke schobberdebonk leven en dan uiteindelijk eindigen met een hbo vrouw,twee doch ters die het uitstekend in het nachtleven doen als nachtvlinder van de maand en in de horeca ook nog furore maken,drie katten in eigendom,1600 vierkan te meter grond met fruitbomen om onze boerderij heen,een echtgenote met een boven modaal inko men,een niet gering talent zo maar kado gekregen uit den Hoge en de hemel zij dank geen artistieke vrienden meer,want die vreten alleen maar van je,zoals U ook wel weet uit betrouwbare bron nen.Wat was er aanlokkelijker voor een jonge, ambitieuze kwekeling van de Da Costakweek school dan een oersaai, langdurig,gezapig bestaan voor de klas ener lagere school met den Bijbel,met naast je een zwaar brillende,grijze kwezel met sluik haar,zoals de dapper blokfluitende Els D. als weder helft, die een baan vervult aan die zelfde school in Drenthe,kut met krenten,zodat je haar in de pauzes goed in de gaten kunt houden of ze zich niet na de koffie op het toilet een kind laat aannaaien door een jongere,gereformeerde kollega met een veneriese ziekte en elke maand fijn een dubbel salaris op de giro en één keer per jaar op vakantie met een georganiseerde busreis naar Tirol of in de zon bakken temidden van het plat pratende schorriemorrie uit Amsterdam oud west in Torre melinos.Schrijven en schilderen, fotograferen,kara te tot 1994,fitness en boksen,tuinieren en slangs ‘s Heerenweegen scheuren naar ’s Herenveen met mijn opgevoerde Honda,nooit één dag ziek of sjag gerijnig, laat staan ongelukkig,eenvoudigweg die bezigheden waarvan ik tot aan mijn te vroege dood van genoot, zo zullen de achterblijvertjes me herin neren als ik binnenkort aan de kanker er aan onder dor ga.Betting on life and the muses.Het leven van een intevreden eenling,die nooit voor één gat te vangen was,die op een met alcohol besprenkelde  zwoele zomeravond in 1996 in gezelschap van een Amerikaanse vriend na veelvuldig alcohol gebruik de volgende sinistere toost uitbracht met dubbele tong:”Thank you my goddamnedcatpissfuckshit lousy son of a bitch father and mother,sister and brother,grandparents and aunts,girlfriends and lovers,sinking ships that passed in the night,thank you for my irrepressible nightmares and my haunted paintings,my drawings and my many bitter stories and broken relation ships,thank you for my houses,cars,bank accounts and my ten thousands of sorrows.Thank you very much for your hatred and bitterness that taught me how to endure life and life only untill death us parts.”

En daarna,zegt men, neuriede de kunstenaar Fred van der Wal tien sekonden lang die zestiger jaren popsong “What a day for a daydream ” viel bewusteloos van de drank op het gazon van de tuin van 1600 kwadraatmeter en kotste bij wijze van bemesting en verhoging van de PH zuurgraad van de beplanting een rozenstruik onder.

 

Ik ontdekte de zeggingskracht van de naoorlogse moderne literatuur pas op mijn 21-ste

 

Rijkelijk laat,wilt U zeggen? Ik vind van niet.Ik weet nog goed dat ik van mijn zuster op mijn ver jaardag een verzamel bundel Nederlandse moderne verhalen “Kort Geding” kado kreeg en het verhaal “Dominee met strooien hoed” van Jan Wolkers, ja, dat maakte een ontzettend grote indruk op mij, van wege het hoge werkelijkheidsgehalte.Het was alsof ik een in woorden gevangen fel belichte foto voor mij zag.Het ging ergens over en dat kon ik van die op school hoog aangeprezen nonsens van Bert Schierbeek niet bepaald zeggen.

 

Ik ben misschien wel de enige Nederlander die de van klaaghuizen powezie van dominee/dichter J.J.L. ten Kate bewondert?

 

Ik denk niet dat ik de enige ben die houdt van een verhaal met een moraal.Een bundel van deze dich ter kwam ik laatst nog tegen bij firma J. de Slegte te Groningen.Een door de uitgever ingeplakte foto, bij na een eeuw geleden, zat voor in de bundel en dat alles voor slechts f 25,-.Wat zegt U daar nou van?

 

Ik heb in 1967 de befaamde uitgever Johan Polak ontmoet

 

Hij kocht een tekening van mij en beloofde een grote poster uit te brengen van een anti-nazi poster die ik had getekend.Later trok hij die belofte weer in,dus ik had weinig zin in het voortzetten van de relatie.Later is die tekenig in een particuliere collec tie gekomen,dus ik heb er niet veel schade van ge had.Johan Polak had als Jood trouwens een grote hekel aan mannen met blond haar en blauwe ogen, want dat waren volgens hem allemaal latente nazis.

 

Henk Romijn Meijer zei over mij hetzelfde tegen de illustrator Teun Nijkamp.

 

Het toont aan hoe bevooroordeeld en bekrompen veel van die ruimdenkende akademici in wezen zijn.Ik heb nooit van mijn leven een woord met die vrijetijds auteur Henk R. M. gewisseld,maar toch maakte hij mij in dat geflopte flutboekje over Gale rie Mokum belachelijk.Het totale verzamelde werk van Henk was trouwens jaren lang in de ramsj ver krijgbaar en nog werd het niet verkocht.Zelfs in de allesbrander deed het niets.Ik heb zelden zo’n stuk frustratie meegemaakt.Hij vond het niet erg artis tiek dat ik regelmatig zwom in het zwembad aan de Heiligeweg in Amsterdam,dat kon volgens hem niet voor een artiest.Volgens mij is Henk Romijn klets Meijer het beste bewijs dat de mens toch van de apen afstamt .In de jaren zeventig ging hij om op te vallen zo’n rare Sherlock Holmes pet dragen en dat maakte hem nog belachelijker dan hij toch al altijd was.

 

Johan Polak was volgens mij een huilebalk die zijn gelijke niet heeft gekend?

 

Hij zat regelmatig als leraar klassieke talen met zijn paardenkop voor de klas te janken om passages van Homerus en de hele geborneerde gymnasiumklas toch al labiele, verwende, verwekelijkte,hovaardige huilebalken en over het paard getilde welvaarts krengen, jankten in koor met hem mee.Hij vond dat een prestatie om trots op te zijn,maar ik denk als estheet dat ze helemaal niet om Homerus zaten te grienen maar om de uit zijn verhoudingen getrok ken melancholieke paardenkop,die ze niet langer konden aanschouwen.Wie om de onnozele avontu ren van Odysseus of die toverkol Circe zit te grienen is seniel of moet een flinke dosis valium slikken.Volgens informatie uit betrouwbare bron nen jankte Johan Polak om alle powezie als een loopse hond tegen de volle maan.Zelfs om Sinterklaasrijmpjes.

 

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.