Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Filosofie
Geplaatst:
5 mei 2014, om 12:29 uur
Bekeken:
656 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
212 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Fibonacci"


Fibonacci

 

De natuur zit vol met Fibonacci, de natuur ís Fibonacci. De wiskundige reeks van Fibonacci of de reeks van Lucas laat zien hoe cellen delen, hoe blaadjes zich ontwikkelen, hoe een bloemkool groeit, hoe konijnen zich vermenigvuldigen, hoe de verhoudingen tussen botjes van je vingers zijn. En in de menselijke kunst wordt deze wiskunde door creatieve geesten haast vanzelf toegepast in de vorm van ‘de gulden snede’. Maak eens een foto. Als je een béetje gevoel hebt voor compositie, voldoet de foto aan de regels van de gulden snede. En ook als hij minder goed is en je gaat erin snijden, zul je, onbewust, kiezen voor een compositie die alsnog voldoet aan de gulden snede.

 

Phi is het getal ontstaat na deling van een willekeurig getal van de reeks van Fibonacci en het voorgaande getal. Dat getal tendeert naar 1,618: phi. Ten onrechte wordt vaak gedacht  dat Leonardo Da Vinci deze ideale verhouding in de kunst en het menselijk lichaam heeft uitgevonden, maar deze heeft het ontleend aan de Romeinse filosoof en wiskundige Vitruvius.  

Maar hoe exact aangelegd ook en met welk een goed begrip van wiskunde, we zullen de natuur, phi en Fibonacci nooit helemáál doorgronden. Ondanks dat we tegenwoordig op celniveau bijna alles kunnen manipuleren, kunnen wij er onmogelijk mee rekenen.

 

Wij hebben de natuur als voorbeeld genomen. Daar zijn grote en kleine uitvindingen uit voortgekomen. En we hebben bijvoorbeeld de natuur, de gewassen decennialang gecultiveerd en veredeld. ‘Sterker’ gemaakt. Daar is men al een poosje van nu van teruggekomen. De appeltjes hebben weer plekjes en de consument slikt het. Daar is een strijd voor nodig geweest. En nog. Minder bestrijden, ecologische teelt, minder veredelen. Niet voor niets liggen zaden van de 'zuivere' van oudsher sterke rassen opgeslagen in kelders op de Noordpool.   

 

Wij nemen de natuur inmiddels niet meer als voorbeeld. We veredelen technische systemen. Ontwikkelen steeds inventievere technologie. Dat is niet erg, als men maar beseft dat ook technologie is ontleend aan de natuur, anders werkt het trouwens ook niet.

Helaas is dat besef vaak ver te zoeken. De wereld wordt bestuurd door geld. En dan nog niet eens echt geld, waar waarde tegenover staat, zoals er vroeger goud tegenover stond, maar georganiseerde lucht. Het zijn uitgekookt gerangschikte enen en nullen,die ons financieel vermogen of onze schulden verbeelden. In het klein en in het groot.  

Onze binaire systemen en technologie wekken de schijn van onfeilbaarheid. Maar ze gaan wel, net als vroeger kapot door stof, kou en ontberingen of lucht, al dan niet vervuild. Wat verslijt gaat achteruit. Deeltjes raken van streek. Ze worden kwetsbaar. Technologie kan er bijvoorbeeld toe leiden dat je ziet of hoort wat er niet werkelijk is, maar iets hoort wat je verwacht of hoopt. Dat kan bij ‘toeval’ bevestigd worden, maar het kan ook zijn dat je moet vaststellen dat je ‘zuivere waarneming’ niet klopte met de werkelijkheid. So what? Kan je roepen. Inderdaad doet het er iets toe? Zou het zo kunnen zijn dat de natuur een signaal overneemt om iets over te brengen. Is het niet zo dat er bacterieen zijn die de rotzooi die wij achterlaten in de oceanen afbreken. Noem het de kracht van de natuur, de kracht van de afwijking.

De meeste mensen hebben van bovengenoemd verschijnsel waarschijnlijk geen last. Ze focussen vanzelf heel functioneel op de omgeving, het over grootste deel dat wel juist is.

Voor iemand met een ‘minder functionele perceptie’ kan een waarneming verwarring opleveren. Ik zag toch, ik hoorde toch. Ik zag zuiver, ik hoorde werkelijk. Het is de focus op de boodschap, in plaats van de gewoonte, die zorgt dat het opvalt.

Als de persoon zich bewust blijft van de waarheid van wat gezonde mensen voor waarnemen, mensen die geen acht slaan op kleine afwijkinkjes, dan is er niks aan de hand. Dan functioneert een persoon met een minder functionele perceptie verder normaal, zoals gewenst.

De vreemde, foute, gewaarwordingen en associaties en toevallige ontdekkingen en het gebruik maken daarvan is echter kenmerkend voor natuurmensen met een creatief talent. Met oog voor detail. Puur Fibonacci's.

Gaan we even een fractie verder dan de wiskundeleraar durft te gaan, om geen chaos te ontketenen:  in werkelijkheid zijn geen twee getallen hetzelfde. 1 bestaat niet, 1 en 1 is bij benadering 2. Geld is lucht, getallen zijn schijn.

Dat is Fibonacci. Geen phi hetzelfde. Phi is te vergelijken met het DNA van de natuur. Is het model van DNA, als je het mij vraagt. Uniek. Laten we dat in alle eenvoud waarderen.

 

(weer een trial, een niemendalletje, graag commentaar op de denktrant, opbouw en gaten in het betoog en of het leerzaam, onderhoudend, om door de komen, of wat ook is)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.