Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
12 januari 2014, om 09:33 uur
Bekeken:
355 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
170 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Het doel van de stichting"


Menno ter Braak noemde dat beeld van Rodin De Nagelbijter



U bent zich pas gaan interesseren voor beeldhouwkunst na tientallen jaren alleen de schilderkunst te hebben bestu deerd?



Je kunt nu eenmaal niet alles tegelijk of van iedereen houden, dat zult U mij toch moeten toe geven en misdragen bepaalde mensen zich herhaaldelijk dan is het einde verhaal en daar het gat van de directeur.

Ik vind Auguste Rodin niet alleen als mens heel verwerpelijk zoals blijkt uit de wijze waarop hij Camille Claudel heeft behandeld, die mijns inziens een veel groter talent is, waar aan Rodin heel wat heeft ontleend, maar ook als beeldhouwer van “De Denker” kan ik weinig waardering voor hem op brengen.

Ter Braak noemde dat beeld De Nagelbijter en de kreatieve studenten van de Columbia University te New York hebben een keer een kopie van dat beeld, dat toevallig op het universiteits terrein staat, een rol wc papier in de hand gegeven, want ie dereen die naar het beeld kijkt kan niet aan de in druk ontkomen dat hier een zwaar tillend persoon betrapt is tijdens het uitoefenen van een moeilijke stoelgang in een openbaar toilet.

Voor sommigen onder ons is het bezoek aan een toilet een letterlijke en figuurlijke kruisgang.

De oplettende lezer zal al lang begrepen hebben dat de geestelijk en lichame lijk oergezonde Fred van der Wal die vijf tenen knof look per dag eet en uren in de wind stinkt als een geboren stink bom nooit ook maar één dag in een ziekenhuis sleet,daar in het geheel niet bij hoort.Wel leest hij gaarne de krant of een hoofdstuk uit een boek op het toilet en vergeet dan gemakk elijk de tijd totdat zijn echtgenote ongeduldig aan de deur klink begint te rammelen om in heur hoge nood haar plaats op te eisen.Net als Evert van der Molen vind ik het heel plezierig tijdens het eten te lezen of televisie te kijken.



Als U gevraagd zou worden voor de Stichting OOK (Operatie Onmisbare Kunst) opgericht door baletto maan Hans Snoek dan zou U onmid dellijk toetreden, mits kitschfabrikanten als Henk Helmantel, Rein Pol en tekenleraar Jan van Loon geweigerd zouden worden?



Het doel van de stichting is het bestemmen van een museum of een deel van een mueum voor werk van kunstenaars, die de vroegere kwaliteitsnormen zijn blijven hanteren en zich met talent en groot vak manschap toeleggen op genres als portret,land schap en stilleven. Meer officiële aandacht voor de figuratieve kunst dus! Je ziet overal het overschatte simpele glas in lood werk van Mondriaan en zijn vele navolgers of de deprimerende doeken van Rothko, maar zelden zie je in de musea Willink,Pyke Koch,Fernhout,Rosenquist (gisteren kocht ik in Arnhem nog een grote katalogus van zijn werk, uitgegeven door zijn kunsthandelaar Leo Castelli, New York) of werken van de onbekende 19-e eeuwer Heyn, niet te verwarren met Albert die op de kleintjes let of die andere Piet van de grote da den. Ik heb zoals U al decennia lang weet een zeer grote hekel aan de abstrakte kunst en zijn beoefenaren en nog een veel grotere hekel aan de drogredenen en kromme redeneringen van modern ogende eigentijd se mede mensen die beweren dat de figuratieve kunst bij het verleden hoort en de abstrakte kunst nieuw zou zijn. Op zichzelf is dat al een be lachlijk argument,want om welke reden zou iets nieuws beter zijn dan het oude.Het is toch merkwaardig dat met de modernste bouwmethodes een huis in de Vinex het niet langer dan twintig jaar uit houdt en het huis waar ik in woon al drie eeuwen probleemloos overeind staat. Over de veel geroemde kwaliteiten van vernieuwing gesproken.Zou het er misschien aan liggen dat architekten die ik ooit gesproken heb altijd een geborneerde,slaperige in druk maken?Of waren zij juist extra uitgeslapen en hielden zich voor de zekerheid van de domme als ze met een beeldend kunstenaar spraken?Niet figuratieve kunst is onder dehand al weer meer dan een eeuw oud,dus die ab strakte kunst zou eigenlijk ouderwets gevon den moeten worden.

Abstrakte kunst heb ik altijd spielerei gevonden voor talentloze provinciale teken- en handenarbeidleraren met een overmaat aan vrije tijd en veel te lange vakanties en zich uit verve ling in een klein dorpje vestigen omdat zij de kon kurrentie uit de grote stad van geen kant aan kunnen.Meestal zijn die dorpskunstenaars van het opvallende,onaangepaste tiepe;haren tot op de hie len,een lange, vlassige kunstbaard gepaard gaande met zeer excentrieke kleding.

In een boerderij in de omgeving van Laquépie, zuid Frankrijk waar wij waren uitgenodigd om te eten bij een Engelse aannemer Matthew en zijn vrouw Masja troffen wij aan de dis een kunstschilder van “quasi half abstrakte minimal monochromen.”

Ik stikte bijna in mijn biefstuk van het lachen toen ik hem dat op betekenisvolle zwaarwichtige toon hoorde zeggen.Hij bleef de hele avond zuur kijken en muntte uit in stilzwijgen en zo hoort het ook voor een abstrakte kunstenmaker.Verveling kent geen tijd.

Wie vandaag de dag in het Stedelijk Museum wil hangen met zijn werken het beste een of ander in ternationaal voorbeeld naschilderen dat het op ’t o genblik goed doet in de pers.Het is net als honderd jaar geleden;toen kochten de musea vooral schilde rijen die in de stijl van 1820-1830 waren vervaar digd.Ik wil daar mee zeggen dat de meeste musea van het 80 tot 100 jaar achter de feiten aan lopen een hobby hebben gemaakt.

Het is net als met veel onluisterbare muziek. Talloze gesubsidi eerde orkesten studeren het met grote tegen zin in,maar geen musicus of komponist durft het openlijk toe te geven.

En van een lolbroek als André Rieu die op aanstellerige wijze de inhoudsloze muziek van Strauss na speelt moet ik als behuwd vader en beeldend kunstenaar al helemaal niets hebben.

Als overtuigd sceptikus geloof ik niet eens dat de begaafde romantiese intelligente musicus Jan B. te H. werkelijk die vreselijke bombastiese boemketel muziek van Strawinsky echt mooi vindt.Ik moet daar één dezer dagen toch eens navraag bij hem over doen.Bovendien heeft hij een pientere echtgenote die verbazing wekkend helder uit haar ogen kijkt en mij om onbekende redenen helemaal niet mag! Alleen om die reden al is het onmogelijk dat zulke mensen van Strawinsky houden.





Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.