Gegevens:

Categorie:
Dieren/Fabel
Geplaatst:
12 september 2007, om 12:17 uur
Bekeken:
828 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
460 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Deftig"


Familie Konijn was verhuisd.
Het oude huis was te klein geworden.
Vader en moeder Konijn hadden namelijk veel kinderen.
Heel veel kinderen.
In het oude huis waren te weinig kamers.
Flap was het jongste kind.
Hij sliep met 22 broers op een kamer.
Zijn 16 zussen kwamen nu ook ruimte tekort.
Het was best wel gezellig, al die drukte.
Maar soms ook wel eens niet.


Gisteren waren ze in het nieuwe huis gaan wonen.
Het nieuwe huis had meer kamers.
Flap moest nu een kamer delen met 5 broers.
Dat was een stuk minder druk.
Het zou best wel gezellig worden.
Maar soms ook wel eens niet.
Daar zouden ze rekening mee moeten houden.
Dat hadden vader en moeder gezegd.
Het zou wel gaan lukken zich hier te gaan wortelen.


Flap keek eens goed naar het nieuwe huis.
Het was een heel groot huis.
Met een hele grote tuin.
Met daar achter een groen knollenland.
In de verte zag hij een paar hazen zitten.
Hij huppelde naar de hazen toe.


"Hallo" zei Flap.
"Hallo" zei één van de hazen.
"Ik ben Flap" zei Flap.
"Ik ben Zoef" zei de Haas.
"Ik ben nieuw hier" zei Flap.
Zoef kuchte.
"Welkom" zei hij.
Hij keek eens goed naar Flap.
"Dit is een hele nette buurt" zei Zoef.
"Met heel veel voorname buurtbewoners."
"Oh" zei Flap.
Hij keek eens goed naar Zoef.
"Wat zit jij netjes."
Zoef kuchte weer even.
"Parmant."
"Wablief ?" vroeg Flap.
"Parmant" herhaalde Zoef.
Hij moest weer kuchen.
"Is er iets met je keel ?" vroeg Flap.
"Nee hoor."
Hij kuchte nog een keer.
"Wat is parmant ?" wilde Flap weten.
Zoef keek hem verbaasd aan.
"Weet je dat niet ?"
"Nee" antwoordde Flap.
"Wij zitten altijd parmant in een groen knollenland" verklaarde Zoef.
"Oh" zei Flap.
Hij kuchte nu zelf ook.
Zoef keek hem aan.
"Is er iets met je keel ?"
"Nee hoor" zei Flap.
Hij wist nog steeds niet wat parmant betekende.
Hij dacht even na.
Als hij klaar was met zijn kamer zou hij hier terugkomen.
Hij zou dan naast de hazen gaan zitten.
Misschien zou hij er dan achter komen wat parmant betekende.
"Ik moet gaan" zei Flap.
Zoef knikte.
"Ik zie je nog wel."


Flap liep terug naar huis.
Hij keek naar de andere huizen in de omgeving.
Hij was benieuwd wie daar zouden wonen.
Mama had het wel gezegd.
Links van hen woonde de familie Ooievaar.
Rechts woonde de familie Reiger.
Ze hadden nog geen kennis gemaakt.
Misschien dat hij morgen wel even langs zou gaan.


Mama stond in de keuken toen hij binnenkwam.
Ze was met het eten bezig.
Mama stond meestal in de keuken.
Want het eten klaarmaken kostte een hoop tijd.
Zeker met zoveel kinderen.
Ze was worteltjes aan het schoonmaken.
Flap was dol op wortels.
Zoals de meeste konijnen.
Worteltjes zijn goed voor je ogen, beweerde papa.
Flap geloofde dat ook wel.
Hij had nog nooit een konijn met een bril gezien.
Of met contactlenzen.


Ze aten best wel veel wortels.
Mama deed veel met wortels.
Ze maakte wortelsoep of worteltaart.
Of wortelmoes, wortelsap, wortelstamppot.


Normaal hielp papa haar mee.
Hij was nu even niet thuis.
Hij moest vanmiddag naar de tandarts voor een wortelkanaalbehandeling.
Ze hadden daar nog grapjes over gemaakt.
Papa was wiskundeleraar.
En was een kei in worteltrekken.
Papa had er niet mee kunnen lachen.
Hij was best zenuwachtig geweest.
Dat hadden ze aan hem gemerkt.
Want als papa zenuwachtig is strijkt hij altijd door zijn peenhaar.


Flap zag dat mama ook met andere dingen bezig was om klaar te maken.
Dingen die konijnen normaal niet eten.
Mama keek naar Flap en zag zijn verbazing.
"Vanavond krijgen we veel gasten.
We geven een buurtfeest."
"Oh, omdat we hier zijn komen wonen ?" vroeg Flap.
"Ja" zei mama.
"Dan kunnen we meteen met iedereen kennis maken."
Flap was blij.
Een feest !
Dat was leuk.


Die avond was iedereen aanwezig.
De familie ooievaar, Haas en Reiger.
De familie Uil, Vos en Pauw.
Allemaal heel voorname families, had mama gezegd.
Flap wist niet precies wat "voornaam" betekende.
Vast net zo iets als "parmant."


Mevrouw Ooievaar stond op één poot.
Ze praatte met mevrouw Reiger.
Zij stond ook op één poot.
"Nou" hoorde Flap mevrouw Reiger zeggen.
"Zo deftig ziet het er niet uit."
"Nee" zei mevrouw Ooievaar.
"Het heeft net niet genoeg stijl."
Flap begreep niet precies waar ze het over hadden.
Maar helemaal goed klonk het niet.


De familie Haas zat bij elkaar.
Samen met de familie Vos en Pauw.
"We missen toch iets" zei meneer Vos.
Hij keek om zich heen.
Met een slimme blik.
"Dat dacht ik nou ook" zei meneer Pauw trots.
Meneer Uil keek over zijn bril heen.
"Ik ook."


Flap keek rond.
De gasten leken niet helemaal tevreden.
Hij liep naar mama en papa.
Ze keken een beetje sip.
"Het loopt niet helemaal goed" zei papa somber.
"Ik heb toch mijn best gedaan" zei mama.
Dat vond Flap ook.


Er werd aangebeld.
Mama keek verbaasd.
"Ik dacht dat iedereen er was" zei ze.
Flap liep naar de deur.
Hij deed open.
"Fred !!" riep Flap.
"Hallo Flap" zei Fred.


Fred Pinguin was een vriend van Flap.
"Ik was in de buurt" zei Fred.
"Ik wist dat je ging verhuizen en wilde het nieuwe huis wel eens zien."
"Kom binnen" zei Flap.
"Wat leuk dat je er bent."


Fred liep met Flap mee naar binnen.
"We hebben feest" zei Flap.
"Wat leuk" zei Fred.
"Niet echt" zei Flap.
"Hoezo niet ?" wilde Fred weten.
"Ik weet het niet" antwoordde Flap.
"De gasten missen iets extra's.
Maar ik zou niet weten wat."


Ze liepen de kamer binnen.
Mevrouw Ooievaar en mevrouw Reiger werden stil toen ze Fred zagen.
Meneer Haas keek verbaasd.
De andere gasten zagen Fred nu ook.
Mevrouw Ooievaar glimlachte.
Meneer Uil knikte wijs met zijn hoofd.
"Mevrouw en meneer Konijn" begon hij.
"Mag ik u feliciteren met dit geweldige feest ?"
"Ja hoor" zei mevrouw Konijn.
"Met de ober erbij is het feest echt compleet" zei mevrouw Ooievaar verrukt.
"Echt geweldig !" riep meneer Vos.
"Bravo !" zeiden de andere gasten in koor.
"Ik had het zelf niet beter kunnen doen !" riep meneer Pauw.


Flap en Fred keken elkaar aan.
"Ik geloof dat ik jullie feest compleet heb gemaakt" lachte Fred.
"Ik hoop dat je het niet erg vindt" zei Flap.
"Natuurlijk niet" zei Fred.
"Als ik mijn beste vriend kan helpen, maakt me dat niet uit."


Fred speelde de rest van de avond voor ober.
En de gasten gingen uiterst tevreden naar huis.
Over dit feest zou nog lang worden nagepraat.


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

FTheSSes
(niet registreerd)
Qua stijl vind ik het heel mooi.

Er is een stukje dat ik niet direct kan plaatsen of begrijp waar het op slaat, nl:

"Het zou best wel gezellig worden.
Maar soms ook wel eens niet.
Daar zouden ze rekening mee moeten houden.
Dat hadden vader en moeder gezegd.
Het zou wel gaan lukken zich hier te gaan wortelen."


Persoonlijk had ik het einde iets anders gehoopt of verwacht, nu blijven de druktemakers zonder meer in hun wijsheid: er wordt geen standpunt ingenomen, geen besluit. Dat mis ik een beetje.
Het kan beide kanten uit: "dat het toch wel jammer is dat die gasten zoiets denken", of omgekeerd dat ze op een of andere manier toch voor schut gezet worden. Zoals het er nu staat blijft het in het midden? Enfin, tis maar mijn persoonlijke idee hoor :)

mvg
FTheSSes

Geplaatst op: 2007-09-12 12:50:39 uur