Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
17 maart 2013, om 17:08 uur
Bekeken:
650 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
272 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Zes"


'Hij is thuis.' Nicky sms't het me. Hij is niet veel meer thuis, op de vlucht voor zijn schuldeisers, voor die man met dat buitenlandse accent, die detective, huurmoordenaar misschien. Maar nu is hij er.
Dronken als bijna altijd doet hij open. 'Zo, ben je daar' zegt hij koel. Het is net alsof hij wist dat ik komen zo. Alsof Nicky niet alleen mij heeft geïnformeerd, maar ook hem heeft gewaarschuwd. Dat de man die hem zijn vrouw heeft afgepakt nu ook gekomen is om hem te vermoorden.
Maar wil ik dat wel, kan ik dat wel? Ooit, toen ik nog jong was, werkeloos en zonder vriendin heeft hij me werk gegeven, en Nicky. Hij was niet gek, hij moet gezien hebben hoe verliefd ik ik op haar was. Hoe we samen tijdens een van zijn vele feestjes met haar naar achteren, de enorme tuin in gelopen waren, en ze me de sterren liet zien. Misschien heeft hij zelfs gezien dat haar hand mijn arm raakte, en heeft hij gevoeld hoe ik zwevend en dromend weer terug kwam in het feestgedruis, dronken, dronken van liefde, dronken van geluk.
Misschien heeft hij onze mails van daarna wel gelezen. Heeft hij haar wachtwoord, zo simpel ook, gekraakt. En gezien hoe we voorzichtig om elkaar heen fladderden, bang om elkaar te kwetsen, bang om eerlijk te zeggen wat we voor elkaar voelden. Totdat. Eerst komt ze bij mij, terwijl hij op reis was. Daarna fietste ik naar haar toe, Meer dan honderd kilometer, ziek en opgewonden, tegen de wind in beukend, tot slot ook nog regen. Een vervelende ijskoude voorjaarsbui, die me zeiknat maakte.

Nicky was er niet. Een feestje, een verjaardag, natuurlijk what else?
'Kijk maar in de koelkast, ik heb wat voor je gehaald' Lief. Een maaltijdsalade, en wraps. Die at ze als puber met haar eerste grote liefde had ze me geschreven.Net alsof ze me nu wilde zeggen: nu ben jij dat, nu ben jij mijn liefde..
Ik doe mijn best. Maar ik ben ziek en oververmoeid. Zoek de douche, en een bed. Ik slaap als ze thuiskomt, en naakt naast me komt liggen. Toen dronk ze nog niet. Ja, thee. En mij.
'Ik wil je' fluistert ze 'ik begeer je, neem me.' 'Mooie man' hoor ik haar zeggen, steeds weer, als ik uitgeput in slaap val.

Maar de volgende dag al moet ik weg. Oom komt thuis, eerder dan gepland. En dus fiets ik weer, nu met de wind in de rug, en zingend. Ze is van mij dreunt het in mijn hoofd, ik zal met haar gelukkig zijn, trouwen, kinderen krijgen, alles. Wat een gelul. Ze is van hem, wat moet ze met zo'n doorgeschoten puber die maar niet wil slagen in het echte leven? Ik mail. Ze antwoordt niet. Ik sms. Na een dag of wat drie regels. Dat ik haar moet vergeten, dat ze mij wil vergeten.
Ik vlucht in drank, sigaretten en erger. Neuk elk wijf dat zich aan me wil geven. Slik pillen, wil er een einde aan maken. Ach ja, ik was nog jong. Maar zelfs ik word volwassen. Begrijp dat je niet alles in het leven krijgen kunt wat je hebben wil. En dat je daar ook niet gelukkig van wordt. Langzaam laat ik los, vergeet ik.

'Hoe is het met Nicky?' wil oom weten. Hij weet het dus, dat we elkaar weer zien.
Ik haal mijn schouders op, 'niet zo goed natuurlijk' moet ik zeggen.
'Goede tijden, slechte tijden zegt ze zelf' antwoord ik ontwijkend.
Oom knijpt zijn ogen wat toe, het zwembadwater schittert in de zon, zijn zonnebril is ergens in de zooi verdwenen. Dan valt hij uit: 'dat zal, neuk je soms niet meer zo goed?'
De klootzak weet alles. Nicky heeft nooit kunnen liegen weet ik wel. Ook niet uit mededogen. Zijn imperium gecrasht en zijn vrouw ervan door met zijn neefje. Kutter dan kut.
'En die Spaanse van je?' Ik haal mijn schouders op. Voor mij is er maar een die telt. Is er maar een waarvan ik echt hou, waarvan ik altijd gehouden heb.
'Jezus man, wanneer wordt je nu eens wakker?' Oom laat zich weer in zijn stoel terugzakken, tegenover zoveel stompzinnigheid heeft hij geen antwoord.
'En nu?' wil hij weten, 'jullie zullen nu toch eerst met mij af moeten rekenen, tenslotte ben ik nog altijd met haar getrouwd.' Hij gromt als de kurk van zijn fles afbreekt. Dat is mijn kans, ik loop ermee naar de keuken, het flesje GHB in mijn zak brandt. Hoeveel zal ik erin doen, het hele, de helft? Een heel flesje zal hij misschien proeven, maar de helft is misschien te weinig. Ik gok. Het hele flesje. Hij zuipt het toch wel op hoop ik.

Mis gegokt. Hij neemt een forse slok om het gelijk weer op de grond te spugen.
' Wat een bocht is dat verdomme?' Hij bestudeert het etiket.
' Drie voor een tientje van Dirk, daar kan niks mis mee zijn' oordeelt hij, 'of jij moet er wat ingeflikkerd hebben' Zou ze hem dat nu ook al verteld hebben? Hij kijkt naar mij, naar zijn glas.
'Het zou een zegen zijn.' Hij drinkt. Het glas dondert uit zijn hand. Hij wil gaan zitten maar lazert naast zijn stoel op de stenen. Het kost me zowat mijn rug om hem  het zwembad in te krijgen. Zet zijn Bach op. Erbarme dich, Mein Gott. Zelfs een slecht mens heeft recht op mooie woorden en mooie muziek bij zijn begrafenis. Als de muziek wegsterft drijft hij nog in het water, zijn kop voorover, roerloos, morsdood.

Tijd om hem te peren. Het tuin grenst aan het duingebied. Niemand die me ziet.
'Het is volbracht' sms ik Nicky. Ik kom zowaar in de stemming. Eindelijk kunnen we gelukkig zijn.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.