Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
15 februari 2011, om 20:59 uur
Bekeken:
760 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
359 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"In memoriam poweet Arie Visser"


IN MEMORIAM POWEET ARIE VISSER  

 

(Herschreven 19 januari 2011)

 

Tien jaar geleden overleed Arie Visser aan kanker na een grondig mislukt leven aan de zelfkant van Amsterdam. Ik heb de intelligente Arie zien afglijden van onzekere, eigen wijze student Nederlands eind 1968 in een dwars gestreep te Bretonse visserstrui, onder de dwingende invloed van Simon Vinkenoog naar een uit bohème overwegingen zelf gekozen modieus junkie bestaan. 

Een one way ticket naar de dood.  

Vinkenoog ging er prat op vanaf begin jaren zestig half Amsterdam aan de drugs te hebben geholpen. De gevolgen sindsdien zijn evident. In 1972 begon heroine vaste voet in Amsterdam te krijgen. Een PVDA bestuurder juichte: Nu zijn wij net als New York óók een wereldstad.

In Galerie Mokum sprak ik herfst 1972 een Amerikaanse kunstenaar. Hij zei ernstig: “Als heroine ergens binnen komt krijgen jullie het in Holland nooit meer weg, dan neemt de maffia het over. Jullie Hollanders zijn naief met je tolerantie!”

Een galeriehoudster uit de Runstraat kraaide in 1976: “De dochter van Jean Paul V. (schilder) is aan de horse”. Alsof  er een hoofdprijs was gewonnen. Niet lang daarna huwde de galeriehoudster de directeur van Elsevier.

 

POÈTE MAUDIT

 

Lees Wikipedia er even op na en aan de volgende typering voldoet Arie Visser in het overgrote merendeel van genoemde ondeugden.

“Veelvoorkomende thema’s in het werk van de 'poètes maudits' waren ongezonde levenswijzen, drank- en drugs gebruik, misdaad, zondig leven, ziekte, decadentie, perver sies, satanisme en voortijdig overlijden (de ware 'poète maudit' richt zichzelf te gronde). Er was duidelijk sprake van een verwantschap met het symbolisme, met name ook in vormexperimenten als het prozagedicht. Typerend was de tweestrijd tussen de vrijheid van de dichter en de eisen van de maatschappij, waaraan vele dichters ten onder gaan”.

 

SLORDIG LEVEN

 

Arie leed aan het imitatie gedrag van de grote groep gedrogeerde pseudo-kunstenaars die koos voor de onder kant van de samenleving en waarvan een nonvaleur als Herman Brood  later een exponent van was en op vroege leeftijd incontinent van het dak sprong. De gevolgen van slordig leven zijn inmiddels bekend. Zelfmoord als helden daad.

Arie Visser , geboren te Apeldoorn 1944 groeide op in een stijl gereformeerd gezin met alle nadelen van dien. De vader was ex-verzetsman, werd marinier, was zelden thuis en regeerde dan met harde hand. Zijn moeder psychiatrisch patiënte die steeds verder de waanzin in gleed.

Zoals in het gereformeerde milieu gebruikelijk, waren literatuur en kunst taboe. Het behoorde tot het “Rijk van de Duivel”.

Om Arie zijn belangstelling voor literatuur en poëzie af te leren kreeg hij heel wat klappen voor zijn kop van zijn extreem rechtse vader onder het Bijbelse motto “Wie zijn kinderen lief heeft kastijdt ze” .

Smaken versschillen. 

Op zijn zeventiende maakte hij stiekeme uitstapjes naar Amsterdam, op zoek naar muziek en drugs. Hij begon aan een studie Nederlands aan de Vrije Universiteit maar maakte die op leiding niet af, mede doordat hij verslaafd raakte aan drugs en vaste klant werd in de drugssien van de Zeedijk.

Jarenlang zwierf hij door de Amsterdamse binnenstad in een versleten spijkerbroek met brede pijpen, zo schreef Adriaan van Dis in een interview dat in 1983 verscheen.

 

Van Dis: “Een slungelige jongeman met musketierssnor en – sik, een verflenterd Indiaas sjaaltje, boerenpet, lang haar, altijd een plastic tasje in de hand. Arie Visser, de junk met de grote neusgaten, hongerig snuivend nar de bloemen van het kwaad, Arie Visser, de dichter, de gevoelige criticcus die zo mooi over Jazz kan schrijven. Een belezen jongen die wel eens een bundel had gepubli ceerd die je nergens kon kopen. Iemand waar ik altijd met een boog om heen liep omdat hij zo wazig keek en zo graag een geeltje “leende”. Drie jaar geleden verbaasde hij lener en lezer met zijn verzameld werk Voorlopig Over zicht.

 

Het was op dat moment tien jaar geleden dat Visser debu teerde met de dicht bundel 'Virtuele beelden'.

In 1984 trouwde hij met een Marokkaanse vrouw. Aanvankelijk een schijnhuwelijk om de dame een verblijfs vergunning te bezorgen.  

Dichter Arie had weinig scrupules. Hij bekeerde zich tot de Islam en bracht zijn leven weer een beetje op orde. Daarna schreef hij artikelen over de schoonheid van zijn nieuwe godsdienst en over de moeilijke positie van Marok kaanse jongeren in Nederland, een probleem dat hij vroeg herkende. De laatste drie jaar van zijn leven werd hij gefascineerd door de wetten van de wiskunde en andere exacte wetenschappen.

Misschien vond hij in de strenge logica en ordening van de wiskunde hetgeen hem ontbrak in het leven. Als zoon van het calvinisme heeft hij zijn leven lang gezocht naar de dictatuur van de vader figuur; het is niet verwonderlijk dat Arie om die reden voor de Islam koos.

 

(wordt vervolgd) 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.