Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
4 februari 2011, om 04:30 uur
Bekeken:
669 keer
Aantal reacties:
3
Aantal downloads:
272 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Brief van een moeder aan haar zoon die ze nooit gezien heeft"


Brief van een moeder aan haar zoon die ze nooit gezien heeft

 

Juli 2002 ontving ik een brief van mijn biologische moeder, die mij in samenwerking met de vader nog voor mijn tweede levensjaar weg gaven aan de verbitterde grootouders, waar ik op groeide.

De vader zag ik zelden en mijn moeder een maal per jaar een uurtje op mijn verjaardag. Ze vond het een “opgave “om te komen. Haar drie kinde ren had ze nooit gewild, beweerde ze elke keer. Belangstelling toonde ze nooit. Ik weet nog dat ik een keer vroeg:”Wie is die Mevrouw?”

 

De brief:

 

Voorthuizen 2-12-04

 

L.S.   

 

In al je zogenaamde schijfsels, vullis en troep, die jij voor literatuur verslijt, maar in wezen pornogra fische rotsooi, strafbaar is in de zin van de wet zoals mij mede gedeeld is door de Stichting 1940- 1945 die als één man achter mij staat als ex-verzets strijdster in het bezit van het verzetsherdenkings kruisje, vermeld je o.a. dat je altijd maar wat aan liegt, dat heb ik al veel eerder gemerkt uit verhalen over jou die de ronde doen in bepaalde familie kringen.    

 

Fred van der Wal: De kwalificatie vullis is voor de rekening van briefschrijfster die behalve  de Room se catechismus nog nooit een behoorlijk boek heeft gelezen. Haar drie kinderen nooit gewild tijdens haar 6 jaar huwelijk? Was ze in die jaren dan afwezig of er niet helemaal bij met haar kop toen ze aan het spit werd geregen?Verzetsstrijdster? Zoals iedereen na de oorlog in zijn/ haar verhalen “verzet” heeft gepleegd door een eigen geteeld sigaretje te roken, op de zwarte markt, een brood voor 100 gulden te kopen  of een keer naar radio Oranje te hebben geluisterd om het gewauwel van koningin Wilhelmina uit Londen te horen. Het verzet stelde niets voor. Amateuristische padvin derij van een stel hele en halve psychopaten die onder normale omstandigheden in de bajes of het gekkenhuis waren beland. 

Verhalen die de ronde doen in familiekringen? Ze nam geen deel aan familiekringen.

 

Enige op- en aanmerkingen op jouw afgedrukte leugens: Ik ben nooit onder psychiatrische behan deling geweest van een psycholoog of psychiater. Je zult jezelf bedoelen, want wat je zegt ben je zelf. De pastoor van ons dorp heeeft mij de absolutie gegeven en ik ben vrij van elke schuld na mijn askruisje en besprenkeld te zijn met wijwater. Ik zal in gewijde grond begraven worden. Jij niet als anti-papist.  En ik heb nooit niet helemaal gesproken over ons uitgebreide verzetswerk, dat zo gevaarlijk

was dat we met het hele gezin, jou incluis, in het concentratiekamp hadden kunnen belanden. Achteraf gesproken zou dat een aardig lesje voor jou zijn geweest, want wie niet horen wil moet voelen, missschien had je dan een toontje lager gezongen, want zoals de ouden zongen piepen de jongen. Je beweert dat het slecht met mij is afge lopen? O, ja? Slecht? Hoezo slecht? Ik ben er beter aan toe dan jij als gore uitvreter en parasiet van de maatschappij. Het wordt hoog tijd dat zulke gederailleerde randfiguren als jij en je soort uit de maatschappij worden verwijderd en voor goed.

 

Fred van der Wal: De al of niet plaats gevonden psychiatrische behandeling van mijn vader en moeder heb ik uit de mond van mijn grootouders en tante gehoord. De vader heeft lang in paviljoen  3 van het gekkenhuis op de gesloten afdeling van het Wilhelminagasthuis verkeerd. 

De dorpspastoor werd in 1963 op mij afgestuurd door de zogenaamde “moeder”, om de enige, Heilige Roomskatholiek kerk te aanvaarden als absolute autoriteit op aarde en de Paus als God. Ik heb geweigerd het dorpspastoortje te te ontvang en. De roomse rituelen deden mij denken aan de midddeleeuwen.

Merkwaaardig dat een zogenaaamde verzetsstrijd ster het concentratiekamp ziet als ideaal opvoedingsgesticht. Dat zegt genoeg over het kaliber van het voormalige verzet dat geen haar beter was dan de bezetter en dezelfde methodes wenst te hanteren. Mevrouw heeft een leven lang haar tweede echtgenoot, een beroepswerkeloze lood gieter in de WAO verzorgd en met de pap lepel als een baby gevoerd. Bijna een daad van verzet?

 

De jaren dat ik voor J. en S. ging zorgen deden mij mijn drie kinderen vergeten. Het was alsof ik ze nooit had gehad. Ik ben 9 jaar werkzaam geweest in de maatschappij als 4 talig steno typiste op een groot scheepvaartkantoor met doorgroei mogelijk heden-ik typte de lange lijsten met aankomst en ver trektijden van schepen de hele dag uit tegen een hongerloontje- en wat deeed jij behalve in je nest liggen rotten als langharig, verwend kring in een Heemsteedse villa en meiden achterna lopen door de zogenaamde artiest uit te hangen die je niet bent en nooit zult zijn?

Ik heb als eerzaam burgeres namelijk gewerkt voor Mr. Ivo Möller, consul-generaal van Denemrken, een eerbaar persoon met een hoge status en de advocaten Mr. M.G. van Hall en Mr. A.C. Olisla gers, hoog staande figuren met een moraal waar jij nog niet aan kunt tippen. Ik heb relaties in juri dische kringen die het jou heel moeilijk kunnen maken. Ook de BVD kan ik tippen over je villa in Frankrijk die wel met half crimineel geld zal zijn gekocht, anders had je het nooit kunnen opbrengen als luilak. Waar doe je het eigenlijk van?

 

Fred van der Wal: In roomse kringen is de reik wijdte van het geheugen en de democratische gezindte, alsmede het verkonddigen van de waarheid omgekeerd evenredig aan het aantal zetels dat de KVP in de 50-er jaren in de tweede  kamer haalde. Het is mooi dat de mevrouw die zich mijn moeder durft te noemen een ondergeschikte positie als typgeit verwierf, daar zult U mij niet over horen. Een ieder naar aanleg en capaciteiten op de juiste plaats in het arbeidbestel.

In een Heemsteedse villa in mijn nest liggen rot ten? Hoe geheel anders was de werkelijkheid. Ik stond elke dag om half zeven op om naar de halte van bus 3 aan de Binnenweg te lopen om kwart over zeven om vijf jaar lang naar de Da Costa kweekschool, Koepellaan 8 te Bloemendaal te gaan. In de Heemsteedse villa heb ik gewoond van 195 -1967. Na de kweekschool werkte ik zwaar onderbetaaald anderhalf jaar in een antiquariaat in Amsterdam centrum. Geld interessseerde mij niet in die tijd.

Mijn villa in Franrkijk met veertien kamers is hypotheekvrij en de villa bij de waddenzee even eens. Half crimineel geld wil ik graag hebben als U daar voor kunt zorgen. 

 

Heb jij ooit ook maar iets nuttigs uitgevoerd in je verspilde leven? Of alleen slechts 9 jaar (!)  steun getrokken van de zogenaamde BKR regeling waar je niet in thuis hoorde als gesjeesde schoolmeeester. Vanaf het begin moest je echtgenote voor het in komen zorgen zoals de ge woonte in jouw familie was?

 

Fred van der Wal: In 1964 haalde ik mijn diploma van de kweekschool als onderwijzer met de aan tekeningen gymnastiek en handenarbeid. Sept. 1965 werd ik lid van een Haarlemse kunstenaars groep. April 1966 vertrok ik van de hoofdakte 3 maaanden voor het examen om full time te gaan schilderen en werkte tegelijkertijd in een antiqua riaat te Amsterdam. De acht jaar BKR waren geen fullt ime BKR jaren, maar gedeeltelijk door mijn vele verkopen. Mijn echtgenote gaf een middag in de week les aan een bijscholingscursus voor docenten. Van 1974 -1976 was zij adjunct direc trice akademie De Schans te Amsterdam. Jaarlijks exposeerde ik mijn werk 12 tot 14 keer per jaar. Het betekende per dag een 10 uur werken aan mijn tekeningen en gouaches. Ik woonde in de Nieuwe Spiegelstraat en mijn atelier was op drie minuten loop afstand aan de Prinsengracht.

Na 1972 kwam de belangstelling voor mijn werk in een stroomversnelling. Ik werd lid van Arti et Amici tiae en Pulchri Studio en gevraagd voor exposities in Nederland, Frankrijk, België, Duitsland, Enge land en de VS. Onlangs nog door en Parijse At Agency.

 

De aanslag op het pand Utrechtsestraaat 40 in 1947 is weer gefantaseerd door jou met jou zelf als held van het verhaal, terwijl je nog geen 5 jaar oud was en nauwelijks onze revolver kon tillen als slap janus. Je gebruikte het wapen als voetensteun voor je hobbelpaaard heb ik gehoord, waarmee je toen al je minachting voor het gewapende verzet uit wilde drukken. De waarheid van de aansslag die nog in Het Parool is gekomen is namelijk zo:

Ik had net Bobby op bed gelegd om hem een schone luier te geven. Net verlieten wij de slaap kamer toen de kogel in sloeg, dwars door de ra men. Jij was niet eens thuisop dat moment; je was weer eens in de Palestrinastraat in de chique Concertgebouwbuurt bij je grootouders om weer eens grenzeloos  verwend te worden als rotjong.

 

Fred van der Wal: Ik stond voor het raam van de kamer die uitzag op de tuinen achter de Utrechtse straat

Ik hoorde een schot. De kogel sloeg 10 cm. Boven mijn hoofd door het raam achter in de muur. Ontsnapt aan de dood voor de tweede keer nog voor mijn vijfde levensjaar. Binnen een kwartiet stond de politie voor de deur. De dader is nooit gevonden.

 

Onze winkel in de hoofdstraat van Renkum was een kapitaal pand door je opa voor ons gekocht. Het hele interieur had hij ook betaald, we kwamen in een gespreid bedje terecht. Je vader had nog geen jaar ulo en moest aan het werk omdat hij in Amsterdam de hele dag rond hing in slecht gezel schap of op het voetbalveld. 

Onze boekhandel was erkend door de Vereniging ter Bevordering van de belangen van de boek handel als enige boekhandel in Renkum. Wij hadden een uitleen leesbibliotheek van 6500 boek en in maar liefst vier talen, voor die tijd een kapi taal, een bescheiden kunsthandel, als die nog had bestaan hadden we jouw werk nooit aangenomen omdat we alleen met echte kunstenaars om gingen, met schilders, schrijvers en in Renkum beroemde dichters, waar jij wel op neer zal kijken. We hadden een klein filiaal in Heteren, dat stond op mijn naam. Wij werkten voor ons geld, dat heb jij nog nooit gedaan als uitvreter. We hadden ook de dorpskrant in handen, die we uitgaven.

 

Fred van der Wal: Uit het relaas blijkt dus zoals het ook werkelijk ging dat mijn ouders een winkel met inrichting kado kregen als huwelijks geschenk. Niets op tegen, maar geen eigen verdienste waar mevrouw zo hoog over op geeft als haar ideaal.

 

Ik ben geen orthodox roomse katholieke vrouw want ik ben het met de paus en de kerkelijke wetten niet eens als gescheiden vrouw.

Waarom ben je zo stinkend jaloers op een integere begaafde kunstschilder Henk Helmantel? Ik heb Henk opgebeld en die liet zijn minachting voor jou en je werk duidelijk blijken, dat zegt mij genoeg. Hij zei letterlijk:

“Ik heb nog nooit geen goed schilderij van die van der Wal gezien. Als kunstschilder kan ik hem niet erkennen. Ik heb nu eenmaal een naaam en hij niet. Ik heb zelfs nog nooit van hem gehoord. Ook mijn manager drs. Van Seventer kent hem niet en dat zegt genoeg!”

 

Fred van der Wal: Ik vind het geen aanbeveling als iemand voor de roomse kerk kiest  of hij nu orthodox is of niet. Jaloers op Henk Helmantel ben ik niet, want een ulo leerling die nooit een boek leest, daar wil ik niet zo veel mee te maken hebben omdat daar niets mee te bespreken valt. De uitlating "nooit geen goed schilderij" is een dubbele ontkenning, dus een aanbeveling. Ik heb Helmantel twee maaal ontmoet in zijn huis en een maal bij een conferentie van vrijgemaaakt gerformeerde art. 31 tekenleraren die zich kunste naars noemden. Ik heb geen sympathie voor roomsen noch voor gereformeeerden.

Als Henk Helmantel beter uit zijn ogen had geke ken dan had hij bij zijn manager Hans van Seven ter twee schilderijen kunnen zien die deze docto randus van mij kocht. De naar binnen gekeerde, niet al te ruime blik van Helmantel  is uitsluitend op zichzelf en ezeltje schijtgeld gefixeerd.

 

(wordt vervolgd)

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Goedemorgen Doortje,
Dank voor je reactie. Gelukkig kan ik met afstand over de mensen schrijven die mij verwekt hebben. Tot mijn 21-e waren ze in staat me met d wet aan hun kant heel veel moeilijkheden te geven , tot mijn 25-e maakten mijn groot ouders en vader mijn leven zo veel mogelijk tot een hel.
Daarbij kwam een gepassioneerde, doch stijl gereforrmeerde vriendin met een reli complex die veel aandacht nodig had en opeiste. En het laatste jaar van de hoofd akte met zijn omvangrijke massieve takenpakket en studie materiaal zorgde er voor dat ik op de rand van een inzinking stond.In de weekenden regelmatig conferenties van evangelische of gereformeerde aard.
Lente 1966 nam ik mijn leven zelf ter hand met geen support van familie. Het was een heel moeilijk jaar, tot 1968 heel onzeker wat inkomsten betrof
Ik was toeen een tiepe dat me er niet onder liet krijgen en de zaakjes op de rails wilde krijgen, dus geen drugs, geen overmaat aan alcohol, voorzichtig met dames.
In die tijd was ik wat al te serieus, denk ik achteraf.

Klotsende oskels zijn de beste oksels, dat weet de lezer en lezeres maar al te goed, want waar niet geklotst en geklutst wordt is er droogte in het spel en mislukken alle oogsten.
DOORKLOTSEN! DUS! JA, DAN KOMEN WE ER WEL!

Geplaatst op: 2011-02-05 02:50:42 uur

Toen de moeder deze haat brief schreef was zij in de tachtig

Geplaatst op: 2011-02-04 06:34:20 uur

Over Familiekringen rept deze schrijfster ? Die zijn er dus niet. Slechts een psychisch gestoorde zuster waar ik al jaren geen contact mee heb is overgeblevene de rest is al lang dood en begraven. Lekker rustig ook. Ik mag mijn handen dicht knijpen

Geplaatst op: 2011-02-04 05:36:35 uur