Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
22 januari 2011, om 18:43 uur
Bekeken:
668 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
283 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Ik ben een witte neger (deel 4)"


Ik ben een witte neger (deel 4)

 

En dat Friesland steeds verder weg zakt door de zoutwinning? Prima toch, daar is niets aan verloren. Laat de elementen maar fijn hun werk doen, dat is ecologies verantwoord, dan komt het allemaal goed. Staat er straks vier meter water in het gebouw van de Leeuwarder Courant, dan zie ik daar kunstkritika Johanna S. nog drijven met haar onderjurk als een sluier over haar gelaat en ontbloot onderlijf, waar ik al helemaal niet nieuwsgierig naar ben.

De schaamte misschien voorbij voor menig kroegtijger uit de keilenwinkel, but not for me.

Ik zie de vrouwtjes graag goed gekleed of in lingerie ter mijner en het eigen gerief.

Tenminste in een olijk tangaatje, hetzij een vrolijke billenbedekker waar het schaamhaar veel belovend boven uit krult en een beha al of niet met twaalf speelopeningen plus de noodzake lijke jarretelgordel voor de grafiese accenten aan het opbollende vlees, de half doorzichtige nylons, de geschoren beentjes, de gelakte teennnagels, de geparfumeerde zeven heilige plaats en des vrouws en weettikveel wat er voor een eenvoudige Bourgondiese, ongeletterde, onge schoren kunstenaar nog meer aan erotiserend hijs en tuigwerk valt te beleven. Slagschip met volle zeilen. Sail along silvery moon. Red sails in the sunset. Seemann komm bald wieder. Zeemeermin. Laat ik de nerveus opgesneden bikinilijn vooral niet vergeten. En of de oksels geschoren zijn vind ik onbelangrijk. Alles mag, alles kan op dat gebied. De wilde mossel liever niet kaal of voorzien van een verticaal streepje, zo’n uitroepteken, terwijl het eigenlijk veel beter een vraagteken zou kunnen zijn bij de eerste kennismaking.

Willen we dan wat anders? Neen! Niet wat betreft het tiepe vrouw waar ik voor val, want dat zijn me een ondeugden, rekels en een onverbeterlijke vrijdenkende spring in het velds! Niet om over naar huis te schrijven. Niet te stuiten ook. Rubber ball, you can bounce him back to me.

Ik ben ook fel tegen de ingetogen, kuise vrouw, de ideale schoondochter en vooral tegen maagden, daar schiet je helemaal niks mee op. Doorkneed en doorleefd moet het wezen. Zoals de bij tijd en wijle wild dansende Muze soms rept van haar gemarineerde vlees, maar dat blijft tussen ons.

Wie dan nog geen trek krijgt tegen zessen ’s ochtends vroeg is voor goed verloren! Servet om de nek geknoopt, hongerige blikken, mes en vork paraat. Mahlzeit!

Het leven, ook dat moet doorleefd zijn; een beetje beduimeld en stevig doorkneed. Jonge vrouwen heb ik geen enkele boodschap aan. Ik zie er de charme niet van in. Het zijn mij teveel tabula rasas. Onbeschreven panelen. Witte schildersdoeken. En zo ordi als Patty Brard al helemaal niet, die wil ik nog niet eens als Zweedse boskat in huis hebben, dan zou ik haar vast en zeker bij haar staart aan de was lijn hangen en flink met de mattenklopper geven tot ze begon te miauwen dan mocht ze weer los zo lang ze geen kopjes ging geven.

Ik heb trouwens liever oude meisjes, net al oude kaas en oude wijn, maar niet in nieuwe zakken. Oude wijn hoort in een ouwe zak toch? Waar blijven we anders? Dus vooral geen liposuctie of opgespoten lippen die als gezwollen wekfles afsluit elastieken op die uitdrukkingsloze gezwollen Botoxkoppen liggen op de Gooise matras.

Ik houd ook niet zo van E.O. leden van het vrouwelijk geslacht of inwoonsters uit de Bible Belt met die Heilige Mariakoekiesblik in de ogen, want die hebben het achter hun ellebogen. Neem nou Marion Truttke van de EO. Wat moet je er mee? Veel religiositeit is onderdrukte geilheid, net zoals in iedere slager een massa moordenaar schuilt en in een tandarts een beroepsfolteraar om over een gynaekoloog maar te zwijgen, want wat daar in schuilt is mij een raadsel. Ik wil mij daar gewoon niet in verplaatsen. Nu even niet!

 

En die verzopen, fanatieke fundamentalistiese fijne Friese gristenjournalist, annex ijdeltuit R., zie ik ‘m daar niet met zijn paardestaart als een drijfanker achter zich aan dobberen op de zilte baren? Hoe bleek hij niet ziet in zijne verlorenheid. Geen medelijden mee. Het zal zijn karma wel wezen. Niets aan verloren. Soms moet je toch zo hard zijn tegen een Fries, tegen beter weten in! Wel vind ik het jammer van dat prachtige kantoor van Boonstra&Rademakers, waar ik heel goede herinneringen aan heb bij de overdracht van een pand, maar we kunnen niet alles hebben in dit leven.

 

Zo ga ik ook niet gebukt onder het lot van gesubsidieerde medekunstenaars, behalve dat van de Rotterdamse Man Met De Sombrero, die de laatste tijd zwijgt omdat hij gans andere problemen aan zijn hoofd heeft in de relationele en finantsiejele sfeer. Ik gun hem dat aller minst. Ik vind het ellendig als ik hoor hoe collegakunstenaars gekoeioneerd worden door stiekeme, kleine, benepen ambtenaren met machtskompleksen. Miniatuur Schreibtischmörder.

De Nieuwe Joden zijn de beeldende kunstenaars.

 

Kom op zeg. Let it all hang out met je vuile was verder, zeg. Ik hoor nog van U! Met graagte! Het is dat U er naar vraagt, maar anders zeg ik ronduit: de man die hier tegenover U zit in al zijn eenvoud met een broek vol mededogen en overkokend van liefde, nou, die hoge druk pan is exact de man met een broek vol liefde die tegenover U zit over te koken op de kleinste pit toevallig, en ziet zichzelve steeds kleiner worden, zo’n beetje als het Droste effect, steeds maar weer, maar dan nog kleiner. Het kan me ook niets schelen om me klein te voelen, maar ik heb makkelijk praten met mijn een meter vierentachtig. Toch wil ik niet dat iemand tegen mij op kijkt. Ik wil niet de meerdere zijn van wie dan ook.

En dan is het uiteindelijk in het leven toch van: Take it or Leave it, the winner takes it all and Johnny is the boy for me. Alleen zie ik zo weinig in boys, dat is wel jammer. Daar ga ik toch echt niet mee te koop lopen, dat blijft tussen jou en mij. Het is namelijk ontzettend modern om wel wat in de boys te zien. We moeten toch licht metroseksjuweel wezen volgens de Cosmo en de Viva. Het zijn namelijk sterke benen die de weelde dragen lees ik in die bladen.

Kijk maar; ik heb ze, als ik in een verloren moment mijn jurk je even op schort en let dan niet op mijn jarretelgordel of het goed gevulde, alles onthullende tangaslipje met die schrijnende reetveter en de half doorzichtige, diep zwart glanzende nylons, 15 denier, hebben nog altijd mijn voorkeur in barre tijden, dus als U iets zoekt voor mijn verjaardag of voor vaderdag dan houd ik mij van harte aanbe volen. En hebben is houwen. Krijgen is de kunst. Graag de bon er bij voor als ik het met mijn dolle travestie vriendinnen uit Le Belle Etoile wil ruilen bij Hunckemöller Lexis. Kirrend, joelend en stoeiend met malkander, dat wel, je wilt je met dat stelletje gekkies toch een beetje vrij uit kunnen ge dragen, omdat ze bij de brandweer te L. werken als wakkere spuitgasten met jatten als kolenschoppen en een schoenmaat 48 tot 56. Om daar een paar leuke, slijtvaste, paarse, suède pumps in te vinden! Niet te kort! Moeilijk! Nee, daar heb ik heel wat mee te stellen.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Doortje
dat is de essentie die je daar zegt, het belevn van het verhaal, dan komt de spanning en authenticiteit er in en die kwaliteiten heb je in overvloed want je stukken spetteren van het scherm dankzij je sterke persoonlijkheid

Geplaatst op: 2011-01-22 21:15:36 uur

Eerlijk is eerlijk Doortje, ik heb duizenden paginas in voorraad, volkomen onoverzichtelijk, veel niet eens uitgetypt, niks geordend, een chaos ook op de computer, omdat ik zeldzaam slordig ben in heel veel dingen, totaal ongeorganiseerd, omdat ik het missschien niet serieus neem en dat is absoluut fout, dat wweet ik. Wel verander ik altijd in bijdrages als die al een poosje liggen, stel dingeen bij, haal zinnen er uit, soms is het te haastig in elkaar gezet, typ-, stijl en logische samenhang fouten, nou, ideaal zijn mijn teksten niet en ik heb er zelf veel kritiek op, misschien moet dat ook, tevreden ben ik nooit over mijn eigen dingen, het kan altijd beter

Geplaatst op: 2011-01-22 20:53:25 uur