Gegevens:

Categorie:
Dieren/Fabel
Geplaatst:
4 juli 2007, om 14:28 uur
Bekeken:
771 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
571 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Tanden"


Freek en Nel Kunstgebit gingen op stap.
Het was een prachtige dag om te gaan picknicken.
Ze waren eerst van plan geweest om met de auto te gaan.
"We kunnen beter gaan fietsen"  had Nel gezegd.
Freek vond het best.
Niet veel later zaten ze op de tandem.
Freek zat voorop.
Hij moest flink doortrappen.
"Fijn he ?" zei Nel.
"Nou" zei Freek.
Hij begon last te krijgen van zijn tandbeen.
"Jij trapt toch ook wel mee, Nel ?"  vroeg hij even later.
Hij liep inmiddels op zijn tandvlees.
"Natuurlijk"  antwoordde Nel.
Freek geloofde er niets van.
Tandenknarsend kneep hij in zijn stuur.
Hij draaide zich half om en zag dat Nel niets deed.
Af en toe werkte ze hem op zijn tandzenuwen.
Hij besloot maar niks te zeggen.
Nel was iemand met haar op haar tanden.
Hij kon het toch niet van haar winnen als het op praten aankwam.
Hij was er wel eens tegenin gegaan.
Ze zei dan, dat als het hem niet beviel daar het gat van de deur was.
Nog even op m'n tanden bijten, dacht Freek.
Ze waren er nu bijna.
Als ze gingen picknicken gingen ze altijd naar een open plek in het bos.
Freek kneep in de remmen.
"Afstappen" zei Freek.
Nel zette de picknickmand op het gras.
"Wat heb je allemaal meegenomen ?" vroeg Freek.
Hij was nogal kieskeurig wat het eten betrof.
"Oh, van alles" zei Nel.
"Veel gevulde dingen."
Vorige keer was Nel de mand te vullen.
Er zat wel iets in, maar niet al te veel.
Net genoeg om een holle kies te vullen.
Hij keek in de mand.
Het zag er goed uit.
Een kip, gevuld met gehakt.
Gevulde koeken.
Cake met glazuur.
Gatenkaas.
Dat werd smullen.

Nel had een radio meegenomen.
Er was een voetbalwedstrijd aan de gang.
Zo te horen waren er nog een paar minuten te spelen.
Het was een spannend slot.
In de laatste minuut brak er een tand door en scoorde.

"Zullen we gaan eten ?"  vroeg Nel.
Freek wilde iets pakken, toen de telefoon ging.
"Hallo ?" zei Freek.
Even later verbrak hij de verbinding.
"Wie was dat ?" vroeg Nel.
"Geen idee" zei Freek.
"Ik hoorde alleen de kiestoon."

Het eten smaakte goed.
"Dit spant echt de kroon" zei Freek.
Hij kon zelf ook heel goed koken.
Maar dit stak hem echt naar de kroon.
"Dank je" zei Nel.
Ze sliste een beetje.
"Er zit een stukje vlees tussen m'n tanden" zei Nel.
"Mag ik van jou een tandenstoker ?"
"Oeps"  zei Freek.
"Vergeten."
Hij zocht even in zijn zakken.
"Je ziet, ik ben niet voor een gat te vangen" lachte hij zijn tanden bloot.
Hij hield een tandenborstel en tandpasta omhoog.
"Is ook goed"  zei Nel.

'We moeten straks nog even winkelen" zei Nel toe ze klaar was met poetsen.
Freek zuchtte.
Ze hadden moeilijke tijden gekend.
Er was een periode geweest dat hij er geen gat meer in zag.
Hij was zijn baan kwijtgeraakt.
Nel had een gat in haar hand gehad.
Ze waren daardoor in een gat gevallen en het flink voor hun kiezen gekregen.
En hadden het ene gat met het andere moeten stoppen.
Ze hadden het zo slecht gehad dat ze nauwelijks nog een broek aan hun gat hadden.
Gelukkig was Freek niet iemand die op zijn luie gat kon zitten.
Hij was gaan solliciteren en was met zijn gat in de boter gevallen.
Freek zat nu in de kiesraad.
Dat was de raad die de Kroon van advies dient over de uitvoering van de kieswet.
Ze hadden een gat in de lucht gesprongen.

"We moeten een nieuwe kroonluchter kopen" zei Nel.
"De oude heeft de tand des tijds niet doorstaan."
Ze pakte haar portemonnee.
"Ik heb geen geld bij me" zei ze even later.
Freek doorzocht zijn zakken en haalde een paar muntjes tevoorschijn.
"Alleen nog wat Deense en Zweedse kronen" zei hij.
"Dan gaan we op de terugweg wel even langs de bank" zei Nel.

Ze stapten weer op de tandem.
Nel trapte weer niet mee, zag Freek.
Hij besloot een tandje bij te schakelen.
Nee, Freek was niet voor een gat te vangen.
 
 
 
 
 
 


Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.