Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
10 november 2010, om 23:31 uur
Bekeken:
755 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
309 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"5 minuten retour"


5 minuten retour


1.

De deur van de bus ging open. Een man met een lange zwarte jas stapte de bus in. In de rechterhand een zwart lederen heren portefeuille. Hij keek de buschauffeur aan terwijl hij hem groette. De harde stem kwam onverwacht. Deze klonk alsof de man hem opzettelijk zwaarder maakte dan deze eigenlijk was.

Hij viel op door de vele grijze haren op de slapen. Terwijl hij er niet ouder uitzag dan 30-35. Het haar op de top van z’n hoofd was nog nat van de gel. Duidelijk te veel.

Met stijgende interesse bekeek Maaike die man aan de andere kant van de bus. Ze zat in het midden van de verlengde GVB bus, boven de middelste wielen. De man draaide zich een kwart slag en direct viel de geïrriteerde, chagrijnige blik op. Eigenlijk was het meer arrogantie. De blik werd verhard door de contouren van z’n gezicht. Met grote kaken die het gezicht enorme wangen gaf.

De man liet zijn hoofd zakken en keek kort naar de grond. Daarna liet hij z’n hoofd gezakt maar keek op met z’n ogen. Zoals de slechterik in een b-film een geweldadig moment aankondigt.

De kleine ogen zaten diep in het gelaat. Half verstopt onder een overkapping van de onderkant van het voorhoofd.

Het viel Maaike op dat de ogen van de man af en toe flitsten naar de mensen die hij voorbij liep. Maar zonder z’n hoofd te bewegen. Alsof hij ze kort op zich in nam en beoordeelden. Ondanks de grote passen leek de man langzaam te lopen.

Maaike bleef naar de man kijken tot de ogen van de man plots haar rechtaankeek. Ze keek verschrikt weg. Ze keek naar buiten en hoorde de stappen van de man langzaam dichterbij komen.

Terwijl ze naar buiten keek voelde ze een koude rilling over haar rug. De blik van de man had haar een ongemakkelijk gevoel gegeven. Ook zij leek te worden beoordeeld.

Ter hoogte waar Maaike zat stopte de man met lopen. Ze hoopte dat hij door zou lopen maar hij pakte de stang van de rij stoelen voor haar beed en liet zich in de stoel naast haar zakken.

Ze rook de geur van zijn after-shave. Net iets te veel. Nogmaals een koude rilling over haar rug. De tas die zij op haar schoot had gelegd en omarde duwde zij iets harder naar zich toe. Ze merkte dat ze gespannen was. Deze man gaf haar geen goed gevoel.

De deuren van de bus sloten zich en de bus trok op. Ze keek nu recht voor haar uit en daardoor kon zij vanuit haar ooghoeken zien dat de man af en toe naar haar keek.

Wederom een koude rilling. Maar nu over haar hele lichaam. Ze merkte dat ze het koud was gaan krijgen. En de man leek haar maar te blijven controleren.

De bus verminderde vaart om te stoppen voor de voorlaatste halte voor het CS. Een sterke neiging overviel haar om uit te stappen. Ze keek naar buiten via de openstaande deuren. Dat stuk naar het CS kon ze wel lopen. Maar dan zou ze haar trein wel missen. En daardoor te laat op haar werk komen.

De man pakte de stang van de stoel voor haar beed en maakte zich groot. Alsof hij daarmee de mogelijkheid om langs hem de bus te verlaten wilde voorkomen. De man keek haar nu aan. Maar ze durfde hem niet in de ogen aan te kijken en keek weer naar buiten.

Ze bleef twijfelen totdat de buschauffeur haar de mogelijkheid tot een beslissing ontnam door de deuren te sluiten.

De rest van de rit naar de halte bij het CS keek ze stug naar buiten. Ze moest er de volgende halte uit. Maar ze wist niet of deze man dit zou toelaten. Als hij dat niet zou doen zou ze direct een scene maken had ze besloten.

Ze zag dat de halte van het CS naderde. Ze ademde diep, maakte aanstalten om op te staan en zei zachter dan ze wilde: “Sorry”. Ze keek naar de grond en zag de mahonie leren schoenen die de man onder de z’n lichte spijkerbroek droeg.

De man keek haar aan en pakte de stang weer beed. Met meer kracht en snelheid dan ze had verwacht stond de man op en liet haar passeren. Maaike drukte haar tas stevig tegen zich aan en liep naar de deur. Ongeduldig keek ze naar buiten door de voorruit van de bus.

Het leek een eeuwigheid te duren tot de deuren open gingen. Gehaast stapte ze uit en liep snel door. Ze merkte dat ze naar de grond aan het staren was. Ze durfde pas weer op te kijken toen ze het station in liep. Snel liep zij de Albert Heijn in. Binnen bleef zij een paar minuten naar de ingang kijken om te controleren of hij haar niet was gevolgd.

Plots realiseerde ze zich dat ze was vergeten uit te checken. Dat zou haar weer vier euro kosten en een hoop rompslomp om dat weer terug te vragen.

De spanning was duidelijk minder geworden. Ze durfde weer naar buiten te gaan en liep snel naar het perron om de trein te pakken naar Utrecht. Ze gleed in de eerste de beste stoel die ze kon vinden. Tegenover haar zat een knappe man die vriendelijk naar haar lachte. Dit zou een leuke rit worden dacht ze.

2.

Julius zag de bus in de verte aankomen. Hij had al een tijdje staan te wachten op deze lijn 22. Hij haalde alvast zijn portefeuille tevoorschijn. De deuren van de bus gingen open en hij zag de dikke chauffeur achter zijn steur zitten.

“Kuch even zodat je stem zo niet overslaat” dacht Julius. “Vergeet niet duidelijk te spreken en probeer wat gewicht in je stem te leggen”. Hij groette de chauffeur die alleen in de achteruitkijkspiegel bleef kijken en hem negeerde.

Hij had laatst gelezen dat buschauffers het niet leuk vonden dat tegenwoordig mensen niet meer groetten als zij de bus in stapten. Hij was er duidelijk geen één van die groep.

“Ok, haal nu diep adem”. Hij draaide een kwart slag en begon te lopen.

“Ok, blijf rustig lopen. Je bent normaal en jij kijkt ook naar iedereen die binnenkomt. Mensen kijken nu alleen maar naar je omdat je instapt. Dadelijk zijn ze je weer vergeten. Probeer niet te snel te lopen dat komt zo geforceerd over. Blijf rustig.

“Kom op, opkijken! Niet naar de grond staren. Hé, die kerel kijkt naar me. Hij ziet er niet uit als een homo. Waarom kijkt hij dan naar mij? Heb ik mijn mond wel goed gespoeld of zit er tandpasta op mijn lippen? Zitten de knopen van mijn broek wel dicht? Niet aan je kruis gaan zitten om dat te controleren! Is mijn haar gek gaan zitten door de wind? Knars niet met je tanden. Ontspan je. En trek niet zo’n verbeten gezicht. Kun je aan iemands uiterlijk zien of hij homo is?”

“Wat een schattig meisje. Grappig hoe ze aan de neus van haar knuffel zuigt. Zou die moeder een goede moeder zijn en zou dat kindje een gelukkige jeugd hebben?”

“Wat een rare neus heeft die kerel. Ziet er een beetje uit als een Joodse neus. Amsterdam joden stad. Hoeveel joden woonden er eigenlijk voor de oorlog? Wat zou ik zijn geweest in de oorlog? Goed of fout?”

“God meid, ik zou willen dat jij zonder hoofddoek over straat zou kunnen lopen. Draag je zo’n ding omdat je het wil of omwille van anderen? Ik wou dat ik een computer had die mij een eerlijk antwoord kon geven op alle vragen die ik heb. Ik vraag mij af wat het antwoord in haar geval zou zijn.”

“Duidelijk een echte oude Amsterdamse vrouw. Zij kijkt naar mij maar dat doen die vrouwtjes bij iedereen. Zo brutaal als het maar kan. Geen gevaar. Die kerel die naast haar zit moet haar man zijn. Hij is haar duidelijk zat.”

“Wat een ongelooflijk mooie vrouw. Ze kijkt direct weg, vindt mij niets. Wat een stijl heeft deze vrouw. De bus is vol genoeg. Het zou niet gek zijn als ik naast haar ga zitten en ze zit al bij het raam dus ik hoef haar gelukkig niet aan te spreken. Anders was ik echt doorgelopen. God wat is ze mooi. Duidelijk op weg naar haar werk. Hoe oud zal ze zijn? 25? 27? Ok, ik ga naast haar zitten. Kom op en be cool. Ok, kijk haar aan terwijl je gaat zitten en probeer een aardige glimlach op te zetten. Kut, ze kijkt niet. Ze zal het niet leuk vinden dat je naast haar bent komen zitten. Wat zou ze van mij denken? Ik wou dat ik een computer had die mij een eerlijk antwoord zou kunnen geven op elke vraag die ik had. Hoe vaak moet ik nog aan die computer denken. Ik wou dat ik daar niet meer aan dacht. Want dat gaat toch nooit gebeuren. Focus je op iets realistisch. Ze draagt een kokerrok! Helemaal geweldig. Wat draagt ze mooie kleding. Ze is duidelijk trots op haar lichaam. En terecht. Zou ze sporten? Waarschijnlijk wel. Ze heeft een mooie huid. Kijk niet vanuit je ooghoeken naar haar! Als je kijkt, draai dan ook je hoofd! Anders denken mensen dat je een vieze perverseling bent. We hebben hierop geoefend. Kijk haar aan en glimlach. Ze kijkt niet terug. Ze blijft maar naar buiten kijken. Ze kruipt ook helemaal naar het raam. Zou ik stinken? Heb ik deo op gedaan? Check. Ik heb after-shave op gedaan? Check. Deze jas moet naar de stomerij hij zal wel muf ruiken. Maar ja, daar ben ik weer te lui voor en ik heb maar één winterjas. Dus wat draag ik dan als deze jas naar de stomerij is? Oh, volgens mij wil ze opstaan. Kijk haar nog een keer aan. Misschien kijkt ze nu wel. En vergeet niet lief te glimlachen! Nee, ze kijkt alleen naar buiten. Misschien weet ze niet waar ze moet zijn. Misschien spreekt ze mij wel aan om iets te vragen. Kuch even! Anders slaat je stem dadelijk over. Als ze iets vraagt niet sorry zeggen alsof je haar niet gehoord hebt zodat je langer over je antwoord kunt nadenken. God, wat is ze mooi. Die neus is zo recht. Daar houd ik echt van. Rechte neuzen. Ik wou dat ik niet zo’n wipneus had. Ik wil haar aanspreken. Waarover? Maar zelfs als je haar aanspreekt wat dan? Je hebt niets te melden. En wat als ze je leuk vindt? Wat als je uitgaat met haar. Dan is je leven toch niet interessant genoeg. En dit soort vrouwen eindigen altijd in de armen van een mooie, rijke man. Ik wou dat ik rijk was. Maar waarom wens ik nooit dat ik er anders uit zou zien? Dat terwijl ik zeker niet knap ben. Eigenlijk ben ik best lelijk. En die grijze haren. Verdomme, geen enkele vrouw van 27 neemt een kerel met grijze haren. Maar ik ga ze niet meer verfen. Dat staat echt niet. En wat als alles goed zou gaan en je haar na een date mee naar huis zou nemen? Je leeft als een vrijgezelle student. Je hebt geen vrienden en wilt niet haar familie of vrienden leren kennen. Ik wil alleen maar samen met haar op de bank liggen en van haar houden. God, wat is ze mooi. Ze is echt ongelooflijk mooi. Maar waarschijnlijk ook enorm sociaal. Ik zou haar nog geen moment kunnen boeien. Als straks je eigen bedrijf gaat lopen dan heb je een verhaal. En ik ga eraan werken om socialer te worden! Echt dit keer. Ik ga mij interesseren voor mensen. Oh, ze wil er langs. Snel opstaan. En kijk haar aan en lach! Wat is ze mooi. Ik zou haar willen omarmen en samen met haar op de bank in slaap willen vallen terwijl we naar een romantische film kijken. Shit, net bus 21 gemist. Dan kan ik beter in deze blijven zitten tot Haarlemmerplein. Lach, misschien kijkt ze! Ze kijkt mij niet eens aan. Ze walgt waarschijnlijk van me.”

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

knap hoe lang en boeiend je het ogenspel beschrijft.

in het eerste deel voel ik beter het personage aan.
leuk hoe je de twee linkt!

Geplaatst op: 2010-11-11 08:53:08 uur