Moederziel alleen wandelen in het duister,
geen sterren aan de hemel. de maan lijkt
ook in één keer spoorloos verdwenen te
zijn, niemand waar je tegen kan zeggen
ik wil je iets vertellen. luister niemand
die naar mij om kijkt, ze laten mij
dwalen langs deze lange weg. zonder
licht, ik geloof niet langer meer in een
wonder. ik nader een tunnel zal er dan
toch licht zijn aan het eind van de tunnel.
er ontstaat weer een sprankje hoop,
ik nader het einde en wordt verblind
door zo veel licht. in één keer en er
klinkt een stem, ik ben die iemand
die jij zoekt. die in je hart voort leeft
en nooit je meer verlaat.

© juli 2010, Jacco 1, BasicPublishing.nl