Gegevens:

Auteur:
Categorie:
Filosofie
Geplaatst:
17 juni 2007, om 13:47 uur
Bekeken:
1100 keer
Aantal reacties:
1
Aantal downloads:
675 [ download ]

Score: 1

(1 stem)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Hans La Erton"


Tja...Wanneer kwam Hans in ons leven? Dat is niet zo heel lang geleden. Al genietend van de rust en een lekker kopje thee voerden we met zijn drieën gesprekken over het fenomeen "melig zijn om niks". "Dat heb ik ook wel eens gehad", vertelde Anne. Zo maakten Rina en ik kennis met Hans, een soort veredelde fantasievriend die Anne en haar vriendinnen inwerkten en rondleidden in Parijs. Een heerlijk verhaal, waar Rina en ik op de terugweg nog om konden lachen.
 
Zaterdagavond, en niet zomaar een zaterdagavond. Bevrijdingsdag. Na het vuurwerk kijken liepen Rina en ik in gezelschap van Baukje, een goede vriendin van ons, en Rina's vriend naar de stad om daar eens een leuk plekje te zoeken om wat te gaan drinken met zijn vieren. En ik kon het niet laten. "Waar wil jij heen, Hans?", vroeg ik. Tot grote verbazing van ons gezelschap bleven Rina en ik uitgebreid gesprekken voeren met onze nieuwe uitgaansvriend Hans. Later die avond legden we uit hoe Hans in ons gezelschap was gekomen.


Woensdagavond, en tijdens ons vaste gebruik, de "weekbreek", vroegen Rina, Baukje en ik ons zeer filosofisch af in hoeverre een fictief persoon realistisch kon worden. En zo maakten wij die avond, ik geef toe, in een zeer melige bui, een echt emailadres aan voor onze goede vriend Hans. En omdat hij zelf zo onhandig was met computers, maakten wij als zijn vriendinnen voor hem wel een hyves. Zo kreeg Hans van ons een woonplaats, een opleiding, een broer en zelfs een telefoonnummer.


Vanaf die avond was Hans elke zaterdagavond ons vaste uitgaansmaatje. Dit tot grote verbazing van onze andere vrienden, die ineens toch wel erg realistisch leken. De vragen kwamen vooral van twee van hen. Eén van hen had snel door wat er aan de hand was en hij probeerde ons door de mand te laten vallen door ons te overladen met vragen, in de hoop dat het zou gebeuren dat we verschillende antwoorden zouden geven. Helaas. Wij kenden Hans erg goed.
Uiteindelijk hadden zij ons door, maar toch bleef Hans ons vaste gezelschap bij uitgaansgelegenheden en andere uitjes. De hyves van Hans werd een soort gezamenlijke hyves van ons drieën, al waren alle krabbels altijd aan Hans geschreven.
 
Toen raakte Hans wat op de achtergrond. We bleken toch wat slechte vriendinnen van hem, aangezien we zo druk waren met onze studies dat Hans haast stopte te bestaan...
Tot het moment dat Baukje en ik met blijdschap vanaf een speciaal gemaakt emailadres uitnodigingen konden versturen voor een afstudeerfeest.
Want toen gebeurde het... Baukje was die week op Terschelling, en ik keek eens of we antwoord hadden van eventuele nieuwe gasten voor op ons feest. En ja hoor. Email van Hans La Erton. Ik moest een tweede keer kijken en opende toen het emailtje.

 

"Dag dames, ik kom ook hoor.

Hans"

 

Na drie keer controleren bleek het emailtje er nog steeds te staan.
U zult natuurlijk als lezer ook meteen denken: "dat moet Rina zijn geweest, want er zijn maar drie personen die het wachtwoord hebben". Dat is ook wat mijn eerste gedachte was, dus grinnikte ik in mijzelf. Ook Baukje wist zeker dat Rina deze grap had uitgehaald. 

 

Toen bleek Rina het niet gedaan te hebben.


Sindsdien is de grote vraag waar ik mee rondloop: "Wie is Hans? Van wie is dat emailtje?".


Wat is nou de "moraal van dit verhaal"? Dat kan ik u zo zeggen. Begin geen vriendschappen met niet bestaande mensen, hoe leuk het uitgaan met hen ook is. Voor je het weet, heb je ze echt een leven ingeblazen.


Ik wacht het afstudeerfeest af...



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

Hans
(niet registreerd)
Wat leuk, een verhaal over mij!

Groetjes,
Hans la Erton

Geplaatst op: 2007-08-27 23:50:26 uur