|
|
|
Gegevens
|
| Categorie: |
Autobiografisch |
|
Score:
|
11
|
|
|
(11 stemmen)
|
Login om ook uw mening te geven!
|
|
| Auteur: |
 Lian Reuvekamp
|
| Datum plaatsing: |
5 juli 2010 |
| Tijd plaatsing: |
21:26 |
| Aantal keer bekeken: |
228 |
| Aantal reacties: |
12 |
| Aantal downloads: |
|
Achter in mijn tuin is het een tumult van jewelste. Twee merels schreeuwen om het hardst terwijl ze omhoog vliegen en omlaag duiken. Ik vermoed dat de herrie rond het nest jonge vogels te maken heeft met de in mijn tuin poepende angora van de buren. Ik ben geen voorstander van ingrijpen in de natuur, maar na ruim een uur vind ik dat ik het dappere stel een handje mag helpen. Gewapend met een emmer koud water besluip ik de pluizenbol-met-stamboom. Hij krijgt de volle laag, slaakt een kreet, maakt rechtsomkeert en stuift zeiknat door het kattenluik bij zijn baasje.
"Die zien jullie in geen negen kattenlevens terug", zeg ik tevreden tegen het verbaasde merelechtpaar. Mevrouw kruipt meteen bovenop haar jongen, maar meneer volgt mij tot de terrasdeur. Daar blijft hij in de opening een tijdje naar mij staan kijken.
Wanneer ik de volgende dag buiten zit te studeren, komt hij bij me op tafel zitten. Ik leg wat stukjes brood voor hem neer, die hij dankbaar heen en weer vliegt naar zijn nest. En dan, op het moment dat ik me verdiep in de wondere wereld van de menselijke hersenen, dropt hij een dikke regenworm middenop de prefrontale cortex. De pier kronkelt een spoor van zand als een nieuw aangelegde dendriet tussen de neuronen. Merel gaat er triomfantelijk naast zitten, alsof hij zeggen wil: "voor jou". Dat is het begin van een vriendschap die inmiddels vijf zomers duurt.
Ik hoef mijn hoofd maar buiten de deur te steken, of Merel is er. Elke ochtend leg ik wat muesli, een klokhuis of een paar kersen voor hem neer. Wanneer zijn jongen het nest hebben verlaten, huurt hij mij in als babysitter. De jonge vogels scharrelen (en poepen) rond mijn voeten of op tafel, terwijl hij zoekt naar voedsel.
Heeft Merel zijn jongen groot en tijd over, dan verandert hij in een luidruchtig theatraal heerschap. Het leukst is het om te doen alsof ik hem niet zie. Hij komt dan steeds dichterbij, van de tafel tot op de armleuning van mijn stoel. Soms voel ik zijn zachte veren zelfs tegen mijn arm.
"Piep", zegt hij dan. Dit eerste piepje klinkt altijd heel timide en voorzichtig. Dan springt hij terug op tafel, slaat met zijn vleugels en rent rondjes tot hij mijn aandacht heeft. Wanneer ik in de tuin werk, scharrelt hij rond mijn handen en pikt hij pieren uit de omgewoelde grond. Schrijf ik een brief, dan vindt hij het leuk om achter mijn pen aan te rennen en zo een spoor van merelpootjes op het papier te trekken. Als ik tegen hem praat, zit hij doodstil en beweegt hij zijn kopje als gehypnotiseerd van links naar rechts, aandachtig luisterend.
Af en toe weet hij me te ontroeren. Zoals die dag waarop zich voor mijn ogen een klein drama voltrok. Terwijl ik voor de lunch een boterham smeer, vliegt een jonge merel met een knal tegen het raam. Aanvankelijk lijkt hij door te vliegen, maar dan valt hij loodrecht uit de lucht. Merel is meteen ter plekke. Hij springt heen en weer rond zijn overleden jong en drukt met zijn kop tegen het dode lichaam alsof hij wil zeggen: "kom, opstaan". Nadat het besef tot hem doordringt dat dood dood is, zit hij een paar uur bewegingloos als in diepe rouw naast zijn gestorven jong.
Merels' vogelleven verschilt niet veel van het onze, zo heb ik gemerkt. Ook hij werkt om te leven, zingt van plezier, eet zich buikpijn aan lekkernijen, flirt, heeft lief, kent verdriet, sluit vriendschap, maakt ruzie en geeft zijn leven voor zijn kinderen als het moet.
En bovendien kan hij iets, wat ik niet kan.
"Vlieg Merel", zeg ik soms tegen hem. "Vlieg zo hoog als je kunt en zing me hoe het voelt."
© Lian Reuvekamp (www.lianreuvekamp.nl)
© juli 2010, Lian Reuvekamp, BasicPublishing.nl
|
Reacties
|
corry broer
2010-08-15 18:48:07
uur
|
Gelukkig Lian dat ik dit schitterende verhaal van jou weer tegenkom.
Destijds lukte het diverse keren niet om een reactie te plaatsen. Ik hoop dat het vandaag dan eindelijk wel lukt.
Wat een heerlijke vriendschap tussen jou en de merel. De merel is ook heel trouw, dat blijkt ook wel zolang als hij bij het gestorven jong bleef zitten.
Maar als echtpaar blijven ze ook altijd samen heb ik gelezen!
Dit ontroerende verhaal heb ik graag gelezen, liefs van Corry.*
|
|
|
|
|
Geertschmitz
2010-07-23 22:30:57
uur
|
Heel mooi! Je bent een heel bijzonder mens! Geen wild dier sluit vriendschap zonder een speciale band te voelen, veiligheid, vertrouwen te hebben. Ik vind het heerlijk geschreven, en lees het zittend voor het open raam, terwijl ik luister naar .... een merel. Toeval bestaat niet. :)
|
|
|
|
|
AnnField.
2010-07-21 10:39:53
uur
|
Dit verhaal is een prachtig pareltje!
Liefs Ann
|
|
|
|
|
Bergen
2010-07-19 16:43:01
uur
|
Schitterde vriendschap en prachtige tekst. Een tipje waar je mee doet wat je wenst:
De voorlaatste zin staat : hij kent lief = hij kent liefde.
|
|
|
|
|
Eugeen
2010-07-16 22:11:11
uur
|
Dit verhaal is jouw allermooiste Lian: SCHITTEREND!!
"vlieg Merel, vlieg zo hoog als je kunt en zing me hoe het voelt..."
liefs,
eugeen
|
|
|
|
|
Roos
2010-07-06 18:49:58
uur
|
Misschien kan ik dan ook wel weer een reactie plaatsen, wat ik al de hele morgen probeer. Zucht.
Je moet genieten van de kleine dingen, en dat weet jij donders goed, Lian. Wat een heerlijke details! :)
|
|
|
|
|
Wolfie
2010-07-06 15:15:48
uur
|
Geweldig hoe jij een betoverend verhaal al kunt maken met de kleinste wonderen uit het leven ♥
Heel graag gelezen :)
X.
Wolfje
|
|
|
|
|
josselyne
2010-07-06 07:21:18
uur
|
Op deze vroege morgen je verhaal gelezen, en Lian, het geeft me een heerlijk gevoel. Geweldig, zoals jij hier het dagelijkse leven van de natuur met alle ups en downs weet weer te geven. Het leven van vogels, dieren en de mens vertoont hele grote overeenkomsten, zoals je zelf opmerkt. Prachtig als je daar ook deel van mag uitmaken. Koester de speciale vriendschap van je vriendje Merel, en geniet tesaam met hem van alles wat zich in zijn gezinnetje afspeelt. Weergaloos mooi geschreven en met genot gelezen. Een dikke groene duim meid, welke je ook echt verdient. Alle liefs en een stralende dag toegewenst van Josselyne
|
|
|
|
|
thomas schumacher
2010-07-06 07:17:38
uur
|
het leven kan zo simpel zijn
|
|
|
|
|
Annie32
2010-07-05 23:13:14
uur
|
Lian, wat een leuke vriendschap heb jij zo dicht bij huis.
Een merel die je zelfs een cadeautje brengt als dank voor de emmer water op de pluizenbol-met stamboom.
Je hebt de merel wel heel goed geobserveerd, en prachtig beschreven.
|
|
|
|
|
mixmaus
2010-07-05 22:39:25
uur
|
genieten van het merelleven is een, opschrijven zoals jij het doet is kunst.........
ik zie het verzopen stamboombolletje voor me.... wij hebben een poes, zonder stammetje, die ook wel een gedouchet thuis komt... het werkt echt. Momenteel zit er in ons schuurtje een nestje met roodborstjes, ik weet niet hoe ik het aan ga pakken als ze uit gaan vliegen.... de poes aan een riempje....
liefs Mixmaus
|
|
|
|
|
Tegist
2010-07-05 21:37:01
uur
|
Weer weergaloos deze....die pier op je boek, geweldig, en de trouw die het beest dan toont, voorbeeldwaardig,
maar ja, het is je schrijftrant die het de moeite waard maakt....
|
|
|
|
|
© BasicPublishing.nl
