Gegevens:

Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
9 september 2009, om 17:25 uur
Bekeken:
917 keer
Aantal reacties:
2
Aantal downloads:
393 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vampire Night Hoofdstuk 19"


__________________________________________________  
 
Kyo's ogen vervagen naar geel. Zijn tanden groeien met angstaanjagende lengte. Zijn haar staat nog wilder dan het al was en zijn nagels wringen zich in een puntige, lange positie. 
"Weet je dat wel zeker, lieffie?" zegt hij met een poeslief stemmetje, terwijl haar kin streelt. 
Adem stokt in haar keel. Een aarzelende 'ja' ontglipt haar lippen. 
Op dat zelfde ogenblik springen allerlei wolven van alle kanten tevoorschijn. Er is geen weg meer terug. Ze veranderen van gedaante. Jongens met wilde kapsels, gespierde armen en meisjes met korte kapsels en felle ogen staren haar aan. Drie mannen lopen naar het bewegingsloze lichaam van de vrouw toe en tillen haar op. Ze voelt zich in het nauw gedreven. Ze vormen een cirkel om haar heen, met slechts één opening. Ze schrikt als Kyo van achter haar vandaan komt en een hand op haar schouders legt. 
"Mag ik u begeleiden?" vraagt hij geamuseerd. 
Niet dat het antwoord er toe deed... 
"Waar is Zero?" 
Ze voelt zich ongemakkelijk. Waar heeft ze zichzelf nu weer in gekregen? Kyo lijkt niet blij te zijn met deze vraag want zijn gezicht verstrakt. 
"Hij wacht op je" zegt hij op een asgrauwe toon. Alsof hij het maar zo snel mogelijk gezegd wil hebben. 
Aarzelend stemt ze toe. Kyo's gezicht klaart weer op en die geacteerde glimlach is weer te lezen op zijn gezicht. 
"Volg mij..." 
 
Dwalend door de sneeuw met een voor haar onbekende bestemming denkt ze aan Zero. 
Waarom is hij hier niet? 
Wat is er gebeurd? 
Waarom is ze speciaal? 
Waarom koos ze ervoor om met hen mee te gaan...? Ze ziet het beeld van haar moeder voor zich.  
"Maak je eigen keuzes. Hoe kan je anders je eigen avontuur beleven?"
Het zijn de keuzes die een mens maakt, die het leven bepalen. Ik moet niet bang zijn om keuzes te maken, want als men alleen maar leeft met de angst voor de gevolgen... Waarom leef je dan? Je krijgt altijd een kans om een keuze te maken en om je eigen leven te veranderen. Heeft ze de goede keuze gemaakt door weerwolven te vertrouwen? Kaname kon zoveel over haar vertellen. Dingen die ze zelf nooit uit heeft durven spreken. Hij wist wat ze verlangde... Maar waarom loog hij dan? Mensen die je kan vertrouwen liegen niet. Ze wilden alleen haar bloed. En Haru... Hij...Ze stopt de gedachte weg. 
Hoe kon zij oordelen over iets waar ze niets vanaf weet? 
 
Vampieren 
Weerwolven 
 
Voor haar doemt een reusachtige, witte berg op. De bomen beginnen dichter op elkaar te groeien en dat maakt het moeilijker om er doorheen te komen. Eenmaal bij de voet van de berg komen ze aan bij een gigantische grot. Geïntimideerd volgt ze Kyo naar binnen. Binnen is werkelijk alles bedekt met ijs. De muren vertonen de meest prachtige ijssculpturen van wolven. Voor meters gaat het pad naar beneden, tot ze aankomen bij een gigantische, grijze muur met daarvoor een eindeloze afgrond. Ze krijgt rillingen als ze er naar kijkt. Een reusachtige ophaalbrug daalt neer en de ijzeren poort gaat krakend open als ze naderen. Binnen de muren ziet het er opvallend anders uit dan ze had verwacht. Het is een gigantische onderaardse grot, verlicht door miljoenen fakkels, die verspreid staan langs de nauwe straten en kleine huisjes die gehouwen zijn in de muren van de grot. De opstelling doet haar aan de drukke, nauwe straatjes van India denken. Het is een prachtig zicht met alle lichtjes, maar het maakt het niet echt tot een vrolijke omgeving...Mensen komen van alle kanten aangesneld om de binnenkomers te bekijken. Ze probeert het opgewonden gefluister en wijzende vingers te negeren. Haar ogen flitsen heen en weer op zoek naar Zero. Nergens. Alleen maar mannen in ruige kleding en wilde haren of vrouwen met zwartomlijnde ogen en een arrogante blik. 
Op een muurtje zit een groepje jongeren haar te keuren. De knik die ze elkaar geven en de lik langs hun lippen zeggen genoeg. 
Een kleine jongen van rond de 10 jaar komt aangesneld en trekt aan de jas van Kyo. Hij knielt naast het jongetje neer om hem een kans te geven iets te zeggen. 
"Hij is er niet, Heer, men verwacht hem pas over twee weken" 
Kyo kijkt bedenkelijk naar de grond. 
"Zeg haar dat we Mizuki hier houden tot hij terug is. Ik neem volle verantwoordelijkheid" 
"Daar zal ze niet blij mee zijn, Heer" 
"Ik weet het..." 
Hij draait zich om naar Surya. Knikt naar één van zijn mannen en zegt: "Zorg dat ze niet wegloopt. Breng haar maar naar het bijgebouw van het Hoofdhuis. En doe iets aan deze commotie hier" 
Nog voor ze kan reageren pakken twee mannen haar armen en leiden haar een gebouw iets verder van de opeen gedrukte huisjes. Het zit eruit als een soort kasteel, dat midden in de achterste wand gehouwen is. Ze wordt naar binnen geduwd en is gedwongen ze te volgen door de imposante hallen tot ze bij één van de achterste kamers komen. Een van de twee mannen houdt de deur open en duwt haar naar binnen. Nog voor dat ze zich kan omdraaien om te protesteren, slaan ze de deur in haar gezicht dicht. 
Ze zakt wanhopig neer op de grond neer. Ze is opgesloten. Waar is Zero? Ze kan niemand vertrouwen. Had Kaname toch gelijk? Zouden ze naar haar zoeken? Zal iemand hier haar missen? Angstig kijkt ze om zich heen. 
De kamer is groot en wordt verlicht door een kroonluchter vol met kaarsen. De muren zijn van rots, maar toch zit ze op een zacht, rood tapijt. Een groot bed, een badkuip, een tafel... 
 
Beter dan Alcatraz in ieder geval... 
 
Ze sleept zichzelf naar het bed en ploft neer. Ze is zo moe, maar durft niet te slapen. Wie weet wie hier straks binnenkomt...  
Maar het bed is zo zacht... 
Het is hier zo stil... 
Ze is toch alleen nu... 
Langzaam wordt ze meegevoerd in een diepe slaap.  
 
Uren later voelt ze zich wakker worden, maar blijft in die o zo heerlijke sluimering tussen wakker en niet-wakker liggen. 
Opeens gaat deur langzaam open en dicht. 
Voetstappen naderen het bed..



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.


Reacties:

het is verbeterd :)

Geplaatst op: 2009-09-22 20:30:18 uur

Wederom prachtig geschreven, ik wil je alleen wijzen op een foutje: je wisselt soms nog tussen de 'ik' persoon en de 'zij?' persoon.
Verder echt weer heel spannend.\
Kus Angel

Geplaatst op: 2009-09-22 19:37:47 uur