Gegevens:

Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
31 mei 2009, om 16:12 uur
Bekeken:
902 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
426 [ download ]

Score: 3

(3 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vampire Night Hoofdstuk 16"


____________________________________________________________________________________

 

 

De koude wind blaast het beeld niet weg, het maakt het zelfs duidelijker. Hij blijft haar aankijken. Surya knippert voor de laatste keer met haar ogen, alsof ze het niet wilde geloven. Niet kon geloven. Zero...
Snel staat ze op. Ze laat een argwanende blik over hem heen gaan.
"Zero... Waarom ben je hier? Je was dood!"
Hij is anders... Ze voelt het.
"Jij bent... Dood" fluistert ze nog eens na.
Zero kijkt op. Recht in haar ogen. Zijn lange winterjas wappert ritmisch mee met de wind. Zijn eerst korte bruine haar is langer geworden. Een beetje.
Een fluitende wind steekt op en blaast de sneeuw in cirkels om hen heen. De bomen wiegen zachtjes heen en weer, terwijl de maan zich in vlagen toonbaar maakt.
"Ik ben gered" zegt hij met een abnormaal lage stem.
"Gered...?"
Ze kijkt hem niet begrijpend aan. Haar hart wordt gevuld met een mengsel van wantrouwen en angst. Ze heeft hier geen goed gevoel bij. Zou hij de waarheid zeggen?
"Ik wou jou ook redden, maar ik was te laat. Die bloedzuiger was me voor" zegt hij zonder zijn gezichtsuitdrukking te veranderen.
Zijn stem... Zo laag.
"Nee! Dat zou Kaname nooit doen! Hij zou mij nooit pijn doen!" gooit ze er ineens uit.
 "Dan vraag ik me af... Zou je iemand die om je geeft, je proberen leeg te zuigen? Alsjeblieft, het is een vampier..."
"Waarom ben ik hier dan?"
"Kom met me mee, dan leg ik alles uit..."
Hij strekt zijn hand naar haar uit. Ze staat op en wilt met hem meegaan, tot plots twee zilveren sterren naar hem worden gegooid. Ze dringen tot diep in zijn borstkast.
Hij begint te hoesten. Zwaar te hoesten. Hij valt op zijn knieën en grijpt in de sneeuw. Zijn gezicht is naar de grond gericht. Ze hoort een laag, zacht gegrom... Hij tilt zijn hoofd op en kijkt haar aan.
"Zero!" gilt ze.
Zijn ogen... Ze zijn lichtbruin, geel haast.
Zijn tanden... zo wit. Zo scherp.
Zijn nagels...
"Nee! NEE!" schreeuwt ze.
Ze houdt haar handen voor haar ogen. Ze wil het niet zien.
Haar broer... een weerwolf.
 
Ze voelt een hand op haar schouder die haar hard achteruit trekt. Ze valt op haar rug in de sneeuw. De rode ogen van Kaname, Hatsu-Haru en Hitomi zijn op Zero gericht.
Hij komt overeind. Al het menselijke is uit zijn ogen gebrand. Iets anders kijkt haar aan. Iets dat naar buiten wilt komen.
Als verlamd blijft ze liggen in de sneeuw.
"Mi...zu...ki" kreunt hij.
"Surya, Zero! Surya! Je zusje!" schreeuwt ze met tranen in haar ogen.
Ze staat op en wilt op hem afrennen, maar wordt tegen gehouden door Kaname.
"Naar binnen!" schreeuwt hij. Zijn hoektanden groeien.
Gehoorzaam loopt ze achterwaarts richting het huis, terwijl haar ogen vol verdriet op haar broer zijn gericht.
Haar broer. Ze is hem nu al weer kwijt. Aan iets erger dan de dood. Waarom? Waarom nu toch?
"Zero, wat is er aan de hand, waarom ben je zo?" gilt ze.
Een valse grimas verschijnt rond zijn lippen. Zijn haar dat nog langer is geworden, valt voor zijn ogen.
"Arme Mizuki, je bent zo naïef. Denk je nu écht dat Kaname de waarheid spreekt? Je kent hem niet eens"
Kaname haalt een pistool tevoorschijn en richt het op Zero.
"Sorry vriend, dat het zo moet eindigen"
"Nee!" gilt ze en springt op Kaname. Hij zag dit niet aankomen en valt opzij.
Zero springt op en trekt de sterren uit zijn lichaam, terwijl hij met minachting naar Kaname kijkt.
"Kom snel met me mee" zegt hij "Ik weet de waarheid. En... wie vertrouw je meer? Vampiers of je eigen broer?"
Besluitloos kijkt ze van Kaname naar Zero. Haar hoofd is een zwart gat geworden, waarin het begrip ‘denken' verdwenen is.
Haru haalt razend snel een pistool tevoorschijn en vuurt hem af op Zero. Het geluid vult de nacht. De kogel boort zich door Zero's linkerschouder en verdwijnt in de verte. Hij schreeuwt van de pijn, ondanks dat de wonde na enkele seconden alweer geheeld is. Zijn pupillen vormen zich tot spleetjes
"Kun je niet beter dan dat? Kom op Haru, ik ben beter van je gewend"
Zero haalt een mes tevoorschijn en gooit het naar Haru, recht in zijn hart. Haru wankelt en valt achterover in de sneeuw.
Hitomi sist van woede en springt op Zero. Zijn nagels maken diepe krassen in zijn borstkas, maar hij wordt er al gauw afgegooid en knalt tegen een boom aan.
Surya zit te huilen in de sneeuw. Ze kan het niet meer aanzien. Kaname staat op en stopt een raar soort kogel in zijn pistool en richt het op Zero.
"Stop! Stop alsjebieft! Niet meer! Hij is mijn broer!" schreeuwt ze wanhopig.
Kaname aarzelt. Zero ziet zijn kans en schopt het pistool uit zijn handen.
"Weet waar je hoort, zusje!" schreeuwt hij naar Surya.
Hij rent weg, het bos in.
Niet wetend wat ze anders zou moeten doen, loopt ze snel naar Haru. Hij ligt roerloos in de sneeuw. Haar lippen trillen, haar ogen tranen en haar lichaam rilt eerder van angst en ongeloof dan van de kou.
Maar, de wonde... groeit dicht?



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.