Gegevens:

Categorie:
Sciencefiction
Geplaatst:
21 april 2009, om 18:54 uur
Bekeken:
762 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
317 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Girocratie 5 Task force Lik op stuk"


Ruim drie weken later, toen Pierre in de achtertuin bezig was, wenkte z'n vrouw hem zenuwachtig. "Oh, Pierre, kom gauw binnen! Oh, wat een verschutting!...''
"Verschutting?!... Wat is er dan?"
"Schiet op kom binnen!" Hij liet de hark vallen en holde het huis in.
''Kijk! Kijk dan!...'' wees ze door het raam. Die wagen stopte voor onze oprit!"
"Nou en?...''
"Dat is een wagen van de Rijks Executie Dienst! Snap je 'et nou?..."
"Rustig blijven... Rustig nu maar," probeerde hij haar te kalmeren toen hij het logo van de gevreesde rijksdienst zag.
"Daar komen ze. Daar komen ze al. Oh... wat een verschutting, alle buren kijken!"
 
"Ga alsjeblieft naar boven, jij! Ik uh... handel dit wel af." Ongerust sjokte hij naar de deur, terwijl details van de lijkverwerking aan zijn geest voorbij flitste.
"Goedemiddag,'' baste een militair in camouflage outfit en 'n officiersstokje onder de oksel.
"Bent u Pierre, Hendricus, Wilhelmus Bot?" vroeg een jongeman in dito outfit en de vraag van een klembord oplezend.
"Ja... uh inderdaad.''
"Wij zijn van de task force 'Lik op stuk'!" blafte de bullebak. Hij duwde Pierre met 'et stokje opzij en stapte naar binnen.
"Uh... mag ik weten waarvoor u...''
"Dat hoort u zo van deze politiefunctionaris," meldde het klembord en wenkte autoritair de politieman die op enige afstand toekeek.
 
"Uh... gaat u zitten, heren."
"Wilhelmina, Francisca van 't Harde, is dat uw echtgenote?..." informeerde het klembord.
"Ja... dat is mijn vrouw. Uh... wilt u dat zij..."
"Als ze thuis is zal ze te voorschijn moeten komen!' snauwde bullebak, ongeduldig met 'et stokje op de tafel meppend.
Op de trap groeide Pierre's overtuiging dat ze hem nergens op konden pakken. Heel zorgvuldig had hij zich van het lijk ontdaan. En bovendien hoe kunnen ze iemand missen die in hun systeem niet eens bestaat?
"Kom, wees nu maar flink," troostte hij Willemijn die huilend op de rand van het bed zat. "Ze maken ons niets, uh...dat is uitgesloten."
 
"Jaja... Is de blamage tegenover de buren niet erg genoeg?"
"Overdrijf toch niet zo."
"Tegen hun systeem kun je als eenling nooit op, Pierre."
"Kom, fris je wat op. En laat je beneden niet uh... intimideren."
Wat meer zelfverzekerd liep hij de trap af en meldde dat zijn echtgenote er aan kwam. En waarna de politieman zich aan hem voorstelde.
"Uh... van Orde zei u?"
''Ja, inderdaad.''
"Heb ik u niet, enige tijd geleden, aan de lijn gehad?"
"Ja, er staat me zoiets bij. U wilde, herinner ik me, 's avonds kaas halen, niet?"
 
"Dat was ik ja. Maar uh... wat is de reden van uw...''
"We houden het kort,'' baste bullebak en gaf van Orde een wenk.
Als een goochelaar die zijn act voorbereidde, opende de politieman zijn tas en zette een klein formaat koelbox en een papieren zak op tafel. Het tafereel ontlokte aan Pierre een diepe zucht en met een onbehagelijk gevoel liet hij zich op de driezitsbank vallen. Met een stijf knikje kwam Willemijn de kamer binnen en nam naast Pierre plaats. En nadat het klembord haar naam checkte zei bullebak: "Zo, we kunnen deze zaak afronden!" en gaf van Orde weer een wenk.

Pierre kromp ineen en Willemijn liet 'n onderdrukte snik horen toen de politiebeambte de halfvolle whisky fles toonde...
 
"U kent deze fles?"
"Uh...ja," knikte Pierre, in het besef dat ontkennen het nog erger voor hem zou maken.
"Mevrouw, u herkent die fles ook?" vroeg het klembord.
"Ja.... 't is een bekend merk. Je vindt het in elke supermarkt."
''Deze fles is een van uw containers aangetroffen,'' meldde van Orde met nadruk.
"Weet u dat zeker?" vroeg Pierre plots nieuwe moed vattend.
"Wat wilt u insinueren?!..." ontplofte bullebak. "Wij gaan uitsluitend op de feiten af!"
De politieman opende de koelbox en hield hem onder Pierre's neus. Onthutst gaapte hij naar de onwelriekende inhoud.
"Wat is dit voor stinkende troep?...'' wou bullebak weten. "Nou, wat is dit voor smurrie?.."
 
Als verlamd staarde Pierre naar de grauw /groene massa terwijl het koude zweet hem aan alle kanten uitbrak.
"Horen we het nog vandaag?!...'' bulderde bullebak.
Met tegenwoordigheid van geest trok Willemijn de koelbox naar zich toe en wierp een blik op de inhoud. "Oh, gewoon 'n etensrestje, niks bijzonders..."
"Noemt u zoiets een 'etensrestje'?" smaalde bullebak.
"Wat is 'et volgens u dan wel, meneer?"
"Laat maar, Wil... 't Is zinloos... te ontkennen..."
"Verstandige taal, meneer Bot," prees het klembord. Terwijl bullebak breed grijnzend Willemijns woede pareerde.
 
"Mag ik weten hoe uh... de aanklacht luidt?..."
"Vanzelfsprekend, dat is uw goed recht als Europees staatsburger," aldus van Orde en nam enkele vellen bedrukt papier uit z'n tas.
"Gaat u dat allemaal voorlezen?" vroeg het klembord bezorgd. "We hebben er nog een stel vanmiddag, dat weet u."
"Beperk u wel tot de strafbare feiten, van Orde!" gelastte bullebak. "De strafmaat is ons 'pakkie an'!"
"Uh... ik wou nog even kwijt... dat het uh... delict door mij... alleen door mij is uitgevoe...''
"Dat maakt voor de strafmaat totaal niks uit!" reageerde bullebak verbaasd.
"Uh... ik weet nog niet... hoe jullie... erachter kwamen."
 
"Meneer Bot," sprak van Orde menselijk, "deze delicten zijn de laatste tijd schering en inslag."
"Schering en inslag?!..."
"Dus zo origineel was jij niet, Pierre!"
"En daarom,'' vervolgde de politieman, "voeren wij sinds kort, als task force 'Lik op stuk', een stringenter beleid tegen dergelijke milieudelicten."
"Maar hoe weet u dat ik uh...''
"Informatie van de Centrale Registratie Afvalverwerking," ratelde het klembord, die het kennelijk te lang vond duren. "Huisvuil wordt tegenwoordig electronisch gemonitord en ze checkten de inhoud van de nummers: 91380 - 30W, 91380 - 31G en 91380 - 32Z."
"Wat zijn dat voor nummers?''
"Van onze containers, Pierre."
 
"Exact!" zei bullebak met een klap op de tafel. "Daarom krijgt u een geldboete opgelegd van 1500 euro per overtreding!"
"Per... per overtreding?... Zei u dat?"
"Ja meneer Bot," beaamde van Orde gedecideerd, "u ging tweemaal in de fout!"
"Het was er toch een, niet Pierre?..."
"Ik... ik begrijp er niets meer van."
"Oh, meneer begrijpt ''et niet!'' deed bullebak sarcastisch.
"Het zijn twee overtredingen,' las van Orde van de tenlastelegging."In de witte container werd, tussen het keukenafval, deze fles gevonden. Deze hoort, zoals u dient te weten, in het glas-vak van de zwarte container. En de eh... etensresten werden in de groene container aangetroffen, tussen het tuinafval. Dus..."
 
"Dat wordt, inclusief Provinciale opcenten en B.T.W.," meldde het klembord, druk met een handheld pc, ''zevenendertighonderd en tachtig euro!"
"Godallemachtig,'' snibde Willemijn, "dat is gauw verdiend!..."
"U moet nu direct per computergiro betalen,'' gelastte het klembord, nadat de handheld de bon van de aanslag had uitgedraaid.
Onwezenlijk staarde Pierre naar de bon."Uh... is het mogelijk dit bedrag in..."
"UItgesloten!" blafte bullebak. "Dit is lik op stuk, meneer, dat betekend direct betalen of anders onmiddellijke inhechtenisname!..."
"Ik begrijp goed," zei van Orde medelevend, "dat dit een grote tegenvaller voor u beiden is."
"Dat mag,,, u wel... zeggen..." stamelde Willemijn en Pierre's ogen ontweken de politieman.
"Maar we moeten streng zijn. Omdat deze delicten nog buiten de girocratisering vallen, wordt het van kwaad tot erger. In een container is pas geleden een dode kat aangetroffen!..."
 
 
                                                               * * *

 

Copyright Gerard Mannee


 
 
 
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.