Gegevens:

Categorie:
Sciencefiction
Geplaatst:
17 april 2009, om 19:44 uur
Bekeken:
810 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
306 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Girocratie 3 Meneer Gilbert de middenstander"


Pas na de derde keer fluiten, verscheen een mager, gebrild hoofd om de hoek van de deur.
"Nee maar, dag meneer Bot!" begroette de middenstander verrast. "Dat is lang geleden."
"Zeg dat, meneer Gilbert. Maar de situatie waarin ik u terug zie daar heb ik moeite mee."
"Ach wie niet, meneer Bot, wie niet? Overigens vind ik u zeer moedig.''
"Ik vind u nog moediger om 's avonds open te zijn."
"Dat is bittere noodzaak. Overheid en concurrentie dwingen me 's avonds open te blijven. Er zijn avonden dat ik niemand zie. Maar vanavond is het druk want u bent de vierde klant...

Maar allee, er zijn nog ergere dingen."
"Ja dat heb ik wel gemerkt. Ik ben herhaaldelijk beschoten. En voor uw zaak ben ik bijna omver gereden en met een molotovcocktail bekogeld!" 
 
"Ik weet het, ik weet het,'' zei hij smartelijk. Met een diepe zucht slofte hij naar de stoel bij de kassa. "Ik zou er een boek over vol kunnen schrijven. De girocratie heeft goedwillende burgers tot vogelvrijen gedegradeerd."
"Dat zegt u treffend. Volgens de politie heb ik 67 procent kans om ongedeerd thuis te komen. En zelfs dat percentage is nog veel te optimistisch."
"Ach heden, hebben ze weer met hun statistieken gezwaaid?"
"Ja inderdaad. En vroeger was ik nog zo onnozel te veronderstellen dat de girocratie de misdaad terug zou dringen."
"Meneer Bot, dit systeem is verzonnen voor extra belasting inkomsten. Het maakt bijna iedere misdaad legitiem. En het ergste is de normvervaging die zo wordt gestimuleerd."
 
"Ja goed gezegd," knikte Pierre, zich de gerookte Kernheimer herinnerend.
"De echte criminelen daar wordt niet meer naar omgekeken en die voelen zich achtergesteld. Want de rijken kunnen zich wel zo'n dure sticker permitteren en voor hun raam plakken. Om vervolgens hun gang gaan. En dat heeft de illegale misdaad natuurlijk in de hand gewerkt."
"Dat tuig dat mij onderweg naar het leven stond heeft natuurlijk ook geen sticker," meende  Pierre terwijl zijn ogen over de bijna lege schappen dwaalden, zoekend naar de gerookte Kernheimer en de whisky.
"Welnee, natuurlijk niet!" ontkende Gilbert het tobberige hoofd schuddend. "Al die stickers zijn een farce! Voor de fiscus de zoveelste heffing. En voor justitie om zichzelf wijs te maken dat er buiten hun systeem geen illegale misdaad meer bestaat!"
 
"Heel goed geformuleerd,'' prees Pierre met een blik op z'n horloge.
De middenstander was nog niet klaar:"De vrijwaringssticker is het alternatieve geweten en de zelfplakkende aflaat!... Maar apropos, meneer Bot, waarmee mag ik u van dienst zijn?"
"Effe wachten, maat," zei Sjaak toen overmoedig gebler en geschreeuw luider en luider klonk. Hij nam een royale slok uit de fles en borg hem in z'n overjas. ''Blijf hier, ga niet weg. Dan kijk ik effe wat voor tuig er op ons af komt.''
Bangig keek Pierre zijn steun en toeverlaat na. "Even 'n stuk kaas halen," bromde hij hardgrondig. "Hoe haal je het in je stomme hoofd?" Willemijn zal wel ongerust wezen. Zou het?...
Ze is lastig en kritischer geworden, vooral op hem. Toch geeft ze me eerder gelijk dan vroeger. Misschien wel om van jouw gedram af te wezen. En sarcastisch kan ze ook zijn, vooral als hij...
"Mooi stelletje... gajes..." hijgde Sjaak.
"Had je ze al eerder gezien?"
"Ja dat tuig schuimt hier 's avonds de buurt af. En dan steken ze sloopauto's in de hens."
 
"Hebben ze jou gezien, Sjaak?"
"Tuurlijk wel, maar ze weten dat ik ze niet uit de weg ga."
"Wat zei je tegen ze?"
''Ik zei dat er op 't grote parkeerterrein 'n vrachtwagen met drank staat. En toen ik ze me fles liet zien waren ze meteen pleite."
"Goh, wat een goed idee zeg."
"Als ze jou te pakken krijgen, slaan ze je net zolang tot je zegt waar je woont."
"Wat moet zulk tuig met mijn adres?"
"Dan hadden ze je hele huis leeggeplunderd!"
"Godallemachtig, in wat voor een wereld leven we?..."
 
"Ik zei je toch al dat ik blij ben dat je weer ongedeerd thuis bent?" snibde Willemijn, terwijl ze misprijzend het stuk kaas bekeek. "Besef je nu waarvoor je zulke risico's nam?"
"Ja... je had gelijk, Wil...  Ik heb overigens aan Sjaak te danken dat ik weer heelhuids voor je sta."
"Kan wel zijn, maar ik vind 'et een griezel."
"Ik geef toe hij is geen gezelschap voor een cocktailparty. Maar ik heb medelijden met hem. Hij heeft geen thuis, geen vrouw en geen familie. Hij heeft helemaal niets en voor onze overheid be-staat die stumperd niet eens."
"Alles heeft een reden," wist Willemijn en met 'n afkerig gezicht hing ze de versleten overjas aan de kapstok. "Zou je niet is gaan kijken wat hij uitspookt? Hij is al een halfuur in onze badkamer."
"Ik vind het zo achterdochtig, net of je hem niet vertrouwd."
 
"Je kunt niet voorzichtig genoeg zijn,'' zei ze luisterend bij de trapdeur. "Oh, ik hoor de kraan nog altijd lopen. Dat zal me een rekening worden.''
"Laat die arme stumper zich maar opfrissen. De ene dienst is de andere waard.''
"Gaf je ''em niet een dure fles whisky?"
"Ik kon 'et niet over m'n hart verkrijgen hem om geld te vragen."
"Je bent te goedig, Pierre, dat hebben zulke figuren meteen in de ga...''
"Sssttt.... stil eens... Hoorde ik de badkamerdeur?...''
"Ja,,, hij komt de trap af..."
"Zo, maat, daar knapt 'n mens van op."
"Ja..." knikte Pierre zuinig toen hij zijn aftershave rook en zijn kam uit het rafelige jasje stak.
 
"Zo u heeft uw favoriete geurtje al gevonden," kon ze niet nalaten.
"Och ja, uw man en ik hebbe dezelfde smaak geloof ik...''
"Oh gelukkig maar,'' snibde ze. Hoofdschuddend keek ze naar haar man, toen de 'gast' in haar fauteuil plofte, z''n schoenen op de salontafel legde en vervolgens de fles aan de mond zette.
"Doet u vooral of u thuis bent!"
"Rustig an, wijffie."
"Zeg jij niks, Pierre? Vind je dit goed? Moet je zien die ongemanierde slikpoten!"
"Sorry  Sjaak, uh... mijn vrouw heeft niet graag dat jij je schoe...''
"Pierre!... Flapdrol die je bent!" Driftig veegde ze het haveloze schoeisel van de salontafel. "Van zulke ongemanierdheden ben ik niet gediend!..."
 
"Hou je bek wijf! Je verveelt me!" blafte de 'gast' met een klap de fles neerzettend.
"Hoor je dat, Pierre? Neem jij dat van die schobbejak?''
"Uh... Sjaak meent het niet zo. Het is uh... door de spanning. Uh... ik ben ook niet mezelf en...''
''Slapjanus! Is dit alles wat jij te zeggen hebt?"
"En nou is 'et genoeg!" bulderde de oude. Dreigend met een vuurwapen rees hij uit de fauteuil.
Verbijsterd keek Pierre naar de revolver. "Is dat niet onze Magnum?!..."
"Hoe... hoe kom jij daar aan, ouwe schobbejak?''
''Lag zo voor 'et grijpe, op die kast in de badkamer.''
"Ik... ik dacht dat onze Magnum onder het matras lag?..."
"Oh... wat vreselijk stom van mij,'' kreunde ze. "Ik had 'em op de kast gelegd toen ik ons bed verschoonde."
 
                                                               * * *

 

Copyright Gerard Mannee


 
 
  
 
   
 
 
 
 
  
 
 
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.