Gegevens:

Categorie:
Sciencefiction
Geplaatst:
16 april 2009, om 19:13 uur
Bekeken:
685 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
367 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Girocratie 2 Sjaak de naamloze autochtoon"


Nadat Pierre een van de drie containers op het tuinpad omver liep, knipte hij toch het helmlicht maar aan en vervolgde zijn weg over de Chopindreef, waarvan de openbare verlichting door illegale vandalen was vernield.
''Zo dat ging vlotter dan ik dacht,'' bromde hij om zich heen ziend toen hij de nieuwbouw van de Khatchaturiangaarde bereikte. De lichtbundel van de helm gleed over de bunkerachtige puien in beton 'naturel' en die aanblik was voldoende om snel door te gaan. Met soepele tred sloop hij langs de puien en in een portiek keek hij ongelovig om zich heen. Het viel eigenlijk best mee met die onveiligheid.
"67 procent!..." schamperde hij. Die lui waren van alle werkelijkheidszin gespeend. Dachten ze heus dat een statistiek de werkelijk goed weergaf?
 
Niets zo onberekenbaar als een mens en toch alle individuen als cijfers in een kronkellijn! Getallen verblinden, daarom raakte de politie steeds meer van de burgerij vervreemd. Ze moeten zich meer in de hedendaagse mentaliteit verdiepen dan komen ze wel tot andere inzichten. Hij bereikte het Mahlerplantsoen, de enige nog brandende straatlantaarn bood een spookachtige aanblik van de verwaarloosde wildernis. Niet op zijn gemak bleef hij staan en liet het licht schijnen over de aangrenzende Borodinallee en stak vervolgens het kruispunt over. Op het moment dat hij de hoek bij het Glinkaplein passeerde, voelde hij een bromvlieg langs zijn neus zoeven. Een tel later nog een die een venijnig snorrend geluid liet horen. Hij dook dieper in de kraag van zijn jack, versnelde de pas en hield de donkere zijde van het plantsoen aan.
'Piiioeoeoehhh!.... piiioeoeoehhh!...'
 
Het angstaanjagende geluid werd gevolgd door een harde klap, als van een hamerslag tegen een stalen plaat. 'Piiioeoeoehhh!... piiioeoeoehhh!...' Verdraaid 'et lijken wel gillende keukenmei...
"Aaaahhh!...' met een gesmoorde kreet belandde hij in een kuil. Zijn val werd gebroken door iets wat bewoog en naar alcohol stonk.
"Oh sorry... Neemt u me... niet kwalijk!" 't Licht bescheen een rimpelig gelaat met een kroesbaard.
"Nogmaals sorry... Ik zag niet dat u...''
'Piiioeoeoehhh!... piiioeoeoehhh!...´     
"Ga legge verdomme!"
"Ze ze schieten... geloof ik."
"Geloof 'ie dat?" schamperde de oude Pierre omlaag trekkend.
 
''Zet die pispot van je kop, man, je ben 'n schietschijf met dat rot licht!"
Trillend van de zenuwen rukte Pierre de helm van zijn hoofd en knipte het licht uit.
"Hou je gedekt jij! Die lamstraal weet waar je zit.''
"Waarom schiet hij eigenlijk?"
"Waarom zijn er kogels?... " vroeg de oude, over de rand van de kuil loerend. Toen het stil bleef nam hij een flinke slok uit een fles in 'n papieren zak.
"Weet u hoe ik hier ongedeerd...''
"Waar mot je wezen dan?"
"Ik wilde naar Gilbert's supermarkt maar ik ga lie...''
"Je ben stapel mesjokke! Welke idioot gaat er nou naar 'n supermarkt?...''
 
De schutter concentreerde zich op verderop gelegen auto-wrakken en af en toe werd het vuur beantwoord door een salvo uit een automatisch wapen.
"Het lijkt hier wel oorlog,'' jammerde Pierre. Hij verlangde opeens naar Willemijn. Verdomme jij ook met je rot kaas! Leer is af om van zo iets onbenulligs als kaas zo'n prestige kwestie te maken. Het word je ondergang nog eens, zak!
Diep gebogen slopen ze door een greppel en plots doken ze weg. Met hoge snelheid naderden lichtbundels van een auto. Toen de wagen hun schuilplaats passeerde, begon een wapen te ratelen en werd de auto door lichtspoormunitie doorzeeft. Het bloedstollende gegier van de banden eindigde met een daver-ende klap en glasgerinkel. Het vuren hield op en werd gevolgd door een onwerkelijke stilte.
 
De oude klom uit de greppel en holde met een tussensprintje naar een portiek aan de overkant.
Toen Pierre de oversteek waagde liet de schutter zich horen. 'Piiioeoeoehhh!... piiioeoeoehhh!...'
"Hahaha die heb 'et op jou gemunt," zei de oude met een enge lach.'' terwijl Pierre uithijgde.
"Hoe kom ik... nog veilig thuis?''
"Moet je niet naar die supermarkt dan? Of ben je nou bang geworden?"
"Ik ga liever naar huis toe.''
"Komop, man, laat zien dat er nog kerels zijn!"
Pierre kreeg geen tijd om zich te beraden. "Ouwe Sjaak zal je wel brengen, kom op jij!"
Via een doolhof met spookachtige woonerven, een luguber parkeerterrein vol autowrakken en de tuinen van rijen onbewoonde huizen, kwamen ze ongedeerd bij Gilbert's supermarkt.
 
Toen hij naar 'et fluitje zocht, trok Sjaak hem opeens achter een afvalcontainer. Een electrocar zoefde over het trottoir en een brandend voorwerp vloog rakelings over Pierre's helm. Spatte met een klap uiteen en de brandende inhoud droop langs de gevel van de supermarkt.
"Dat scheelde 'n haar van 'n oud wijf," gromde Sjaak. "Doe je boodschappen, dan let ik op of 'ie veilig naar buiten..."
"Durf jij hier alleen te wachten?..."
"Luister maat, de straat is mijn domein. Mijn 'thuis', begrijp 'ie? Ik ben een N.A.er..."
"Een wat?"
"Ik ben 'n naamloze autochtoon."
"Heb ik nog nooit van gehoord. Ik wist niet dat..."
 
"Ik ben bekend als kleine illegale crimineel, ik had de poen niet voor zo'n sticker. Toen hebben ze me gewoon in hun compu-terbestand uitgewist. Nou besta ik niet meer in 'et systeem. Zo lossen ze 'et probleem van de illegale criminelen op. Je brengt geen poen op dus besta je niet! Makkelijk toch? Nou ben ik een outcast."
"Hoe is het in godsnaam mo...''
"Kom maat, schiet op. Doe je boodschappen en uh...''
"Wat wilde je vragen?"
''Breng voor 'nobody' 'n flessie whisky mee."
"Had je nog voorkeur?"
"De duurste, maat, gewoon de duurste."
 
                                          
                                                                   * * *

 

Copyright Gerard Mannee


 
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.