Gegevens:

Categorie:
Sciencefiction
Geplaatst:
14 april 2009, om 19:07 uur
Bekeken:
731 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
551 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Girocratie 1 Even kaas halen..."


"U hebt 67 procent kans om ongedeerd thuis te komen.''
"67 procent maar?" vroeg Pierre ongelovig.
"67 procent," herkauwde de politievoorlichter.
"Het is godsgeklaagd, meneer van Orde, dat je de politie moet bellen om te horen of je 's avonds wel naar buiten kunt.''
"Deze opmerking hoor ik vaker van oudere mensen.''
"Dit heeft niks met mijn leeftijd te maken. Een mens moet gewoon de deur uit kunnen.''
"Menselijk gesproken zou dat mogelijk moeten zijn, meneer Bot. Maar onze statistieken liegen niet, dus...''


"Wel  verdomm...,'' Pierre's krachtterm smoorde in de hand van z'n meeluisterende echtgenote.
''Gedraag je toch,'' siste Willemijn. "Die man doet gewoon zijn werk."
"Zijn werk?... Op straat zie je ze nooit. Ze zitten op d'r luie kont, verschanst achter statistieken en grafieken. Is het niet bezo..."
"Sssssttt... stil toch."
"Hallo? Hallo, bent u daar nog?"
"Sorry, meneer van Orde, Uh... de lijn werd gestoord.''
"Maar wat drijft u 's avonds naar buiten?''
 
"Ik wou gewoon naar de supermarkt."
"Voor wat?..."
"Om een lekker stuk kaas te halen."
"Wat?!... Wilt u voor 'n stuk kaas zulke risico's nemen?"
"Ik heb gewoon trek in kaas, dat moet toch kunnen?"
"Nou, meneer Bot, voor 'n stuk kaas waag ik mijn leven niet!""
"Zo die zit!..." klonk in z'n andere oor.
"Zoiets kon vroeger nog wel, in de negentiger jaren van de vorige eeuw, maar tijden veranderen, meneer Bot.''
"Zo weet je 'et nou?" siste ze in z'n oor. "Jij altijd met jouw eeuwige gedram.''
 
"Ik vind anders niet dat de politiek voor de vrijheden van de burger opkomt."
"Deze opmerking laat ik voor uw rekening. Maar sinds de girocratisering van de misdaad is de criminaliteit in ons land overzichtelijk en controleerbaar geworden.''
"Controleerbaar?... Zei u dat?"
"U behoort te weten, dat elk crimineel voornemen bij de politie moet worden aangemeld. Dit om juridisch-fiscaal te worden ingeschaald."
"Praat me er  niet van."
"En men moet eerst, na overmaking van de juridisch- fiscale aanslag, in het bezit zijn van de vrijwaringssticker alvorens men zijn voornemen ten uitvoer kan brengen."
"De misdaad krijgt zo wel iets van een statussymbool..."
 
"Zou kunnen, meneer. Maar ons gaat het er vooral om de misdaad te controleren en in de hand te houden."
"Jaja... oom agent houd de vingers aan de pols."
"De sticker heeft een beperkte geldigheidsduur, dus weten wij vrij exact wanneer en wat er gebeuren gaat. En wie zonder sticker zijn voornemen uitvoert weet ook waar hij aan toe is."
"Wat bedoelt u precies?" vroeg Pierre, terwijl Willemijn geeuwend op haar horloge wees.
"Die krijgt de Rijks Executie Dienst over de vloer om eigendommen te veilen via het openbare T.V.circuit. Maar dat behoort u ook te weten, meneer Bot. En ik zou de deur maar niet uitgaan als ik u was."
"Nou ja, ik zie nog wel. In ieder geval bedankt voor uw informatie."
 
"Geen dank. Als u wel gaat, weet dan dat u geen eigen rechter mag spelen alvorens uw reactie juridisch-fiscaal getraceerd is. De boete is zeer fors, goedenavond!"
Maar een eigenzinnig type als Pierre Bot liet zich niet weerhouden. Niet door Statistieken, girocratisering of een dringend en welgemeend advies. Zelfs niet door een boze Willemijn.
Doordrammers als hij hadden ons landje groot gemaakt en ze werden steeds zeldzamer in het verenigde Europa van 2015.
"Wat jij in je kop hebt dat krijg niemand er meer uit!" griepte ze en plantte onzachtzinnig de security helm met het zoeklicht en de traangaspatronen op het eigengereide hoofd.
"Nou zeg, 'n beetje minder kan ook wel!"  mopperde hij, 't riempje onder de kin vastmakend.
"Hierzo, je fluitje."
 
"Wat moet ik daarmee?"
"Dat is 'n klantenfluitje, moet je op blazen. Anders laten ze je niet binnen."
"Allemachtig, heb je nog 'n wachtwoord ook?"
"Ja doe vooral sarcastisch zeg. Jouw idee om nu kaas te halen is idioter!"
"Jaja, klets jij maar. Uh... moet ik voor jou nog wat meebrengen?"
"Nee dank je. Ik kijk wel uit."
"Wat bedoel je?..."
"Als jou wat overkomt dan krijg ik de schuld, snap je? Ik hoor het je moeder al zeggen."
Nadenkend trok hij zijn windjack aan. Hij ontgrendelde de voordeur, opende hem op een kier en gluurde de verlaten straat in. En vervolgens deed hij de deur weer dicht.
 
"Hoe heet die kaas van gisteren ook alweer?''
"Weet je dat nou nog niet? Gerookte Kernheimer Light."
"Hebben ze ook andere soorten gerookte kaas?
"Ja, wat vind je van gerookte kamikaze?..."
 
                                                  * * * 

 

Copyright Gerard Mannee
 
 
 
 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.