Gegevens:

Categorie:
Spanning/Thriller
Geplaatst:
27 januari 2009, om 20:19 uur
Bekeken:
911 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
423 [ download ]

Score: 2

(2 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Vampire Night Hoofdstuk 7"


___________________________________________________________________________________

 

"Ze komen! Ze komen! Sneller!" gilt ze.

De wolven komen steeds dichter en dichter. Hun afgrijselijke gehuil laat haar zweten van angst. Krampachtig houdt ze zich aan Kaname vast, die met haar in zijn armen over omgevallen bomen springt, langs bomen snelt, door struiken heen, steeds dieper en dieper het witte bos in. De sneeuw snijdt in haar gezicht. De maan verlicht de bomen met hun pasgevallen sneeuw. Ze zijn slechts vage schimmen. Opeens verandert hij van richting en snelt naar een holle boom toe. Hij zet haar neer voor de boom en meteen kruipt ze de koude, nauwe ruimte in. Het afgrijselijke gehuil is nu heel dichtbij...

Nog geen vijf seconden later verschijnen de eerste wolven. Dreigend langzaam komen ze dichterbij. Voor het eerst kan ze hen van dichtbij zien. Allemaal zijn ze grijs-zwart met lange haren. Hun sierlijke gele ogen priemen naar Kaname. Het worden er steeds meer en ze omringen hem. Geen van hen valt aan, net zo min als hij. Opeens wijkt de groep uiteen en laat een mooie, wit-grijze wolf door. Hij laat dreigend zijn tanden zien en neemt de aanvalspositie in. De rest van de groep doet hetzelfde.

"Jij krijgt haar niet!" schreeuwt Kaname.

De wolf laat een diep gegrom horen. Zijn botten beginnen te kraken alsof ze allemaal breken. De sneeuw om hem heen waait op en begint rond hem te draaien, dan wordt de sneeuw weer slachtoffer van de zwaartekracht en valt op de grond.

Op de plek waar eerst de wolf stond, staat nu een jongen met wit-zwart haar. Hij moet ongeveer dezelfde leeftijd hebben als Kaname.

De ogen van de jongen staan dreigend.

"Geef haar aan mij en ik laat je leven" zegt hij een geniepige grijns speelt rond zijn lippen.

"Ben je te laf om eerst langs mij te gaan?"

"Dat kan geregeld worden..."

Van onder zijn lange mantel, haalt de jongen een lang, dun zwaard tevoorschijn, haalt het uit zijn schede en wijst ermee naar Kaname.

Wat zijn ze in godsnaam van plan? denkt ze. De kou bijt in haar huid en ze voelt haar vingers niet meer. Moet ze iets doen? Wat kan ze doen...

Kaname legt zijn hand over zijn schouder en haalt twee zwaarden tevoorschijn.

Een katana...

De jongen glimlacht. Pretlichtjes fonkelen als vuur in zijn ogen.

"Denk je nu echt dat je dit kan winnen? Arme, arme Kaname. Je bent niets veranderd"

"Evenmin als jij, Kyo"

De wolven vormen een ondoordringbare cirkel rond hen. Twee inktzwarte wolven vervolledigen de cirkel door voor de holle boom te staan. Surya houdt haar adem in. Zweet drupt ondanks de kou langs haar wenkbrauw naar beneden. Haar benen en rug doen pijn, de boom is te klein om rechtop in te kunnen staan. Ze hoort een geschreeuw en kijkt meteen weer door het gat om te kijken of ze iets gemist heeft.

Kaname heeft de aanval ingezet. Zijn zwaarden snijden door de lucht. Kyo blijft staan en net voordat de zwaarden zijn keel bereiken, duikt hij weg met een simpele draai, haalt uit met zijn zwaard en raakt Kaname in zijn rug. Zijn al gescheurde uniform wordt rood.

"Nee! Kaname!"

Verschrikt houdt Surya een hand voor haar mond. Ze heeft zichzelf verraden. De twee wolven voor haar draaien zich om. Grauwend van plezier krabben ze de holle boom open en sleuren haar eruit.

"Laat me los! Laat me los!" gilt ze.

Kaname draait zich om. De wond in zijn rug is geheeld.

"Nee! Laat haar gaan! Verdomde beesten!"

Kyo begint te lachen.

"Ik zal je nog in leven laten dit keer, Kaname. Dit is je laatste waarschuwing: bemoei je niet met de Vollemaan troepen. Je hebt geen schijn van kans, bloedzuiger!"

De wolven beginnen te lachen als hyena's. Ze naderen Kaname en houden hem in bedwang.

Kyo stapt naar Surya toe, die zich nogsteeds op de grond probeert te bevrijden uit de greep van de wolven.

Hij knielt voor haar neer om op dezelfde hoogte te komen. Zijn hand gaat naar haar kin en draait haar hoofd zodat hij het van alle kanten kan bekijken.

Zijn helblauwe ogen staan achterdochtig. Dan glimlacht hij en brengt zijn mond naar haar oor. Ze durft geen vin te verroeren.

"Wat zou je ervan zeggen om een contract met mij te sluiten?"



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.