Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
31 december 2020, om 16:17 uur
Bekeken:
118 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
20 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"...wanneer een koning bukt voor een kunstenaar"


Oscar Wilde die er al aan het eind van de vorige eeuw uitspraak heeft gedaan over de kwalijke invloed  van het socialisme op de kunsten.Wilde heeft gezegd: ‘wanneer een koning bukt voor een kunstenaar is dat om zijn penseel op te rapen, wanneer het volk bukt voor een kunstenaar is dat om modder te werpen.Ik heb niet anders meegemaakt met halve en hele linkse dames en heren dan het laatste. Proleten zijn het. Rancunelijers. Minkukels. Vijandig. Miesjmachers, misfits, losers en sukkels!’In de socialistische landen zag je dat ook gebeuren. En dát wordt door het links extremisme in Nederland nagestreefd.Waarop ik constateer dat Nederland een te klein land is om van de penseel en pen te kunnen leven; dat men aan de ene kant schande spreekt wanneer de schrijver/schilder een beroep ernaast uitoefent of een partner heeft met een substantieel inkomen en in een goed huis woont, dat wordt als onvergeeflijke schande gezien, maar dat aan de andere kant talentloze, oninteressante mode kunstenaars worden gesubsidieerd vindt links geen enkel bezwaar zo lang er maar belastinggeld over de balk kan worden gesmeten.
Hoe het dan moet? Geen subsidie? Dat is weer het andere uiterste, hoewel ik dat wel zou willen zeggen. Maar ik zeg het niet omdat de staat miljarden besteedt aan nutteloze dingen en waarom dan niet een paar duizend voor die armlastige lui met linske waangedachten? Maar ja, met het uitschrijven van zo’n stipendium zijn ook weer acht, of negen ambtenaren, die goed betaald worden, in de weer.
Ik volg de jonge Nederlandse literatuur niet en ook van een Vlaamse auteur als Herman Brusselmans weet je het wel na en of twee boeken, want hij vervalt in herhaling.  Het genre van schetsen en de column bloeien nog volop, daar maak ik mijzelf net zo goed schuldig aan. Een oude traditie waarin sommige auteurs excelleren, zoals Nescio en Van het Reve, die met een stilistische verfijning schrijft over onbenullige gebeurtenissen in het leven van een onbenullig iemand temidden van onbenulige personen. De meeste webloggers komen ook niet verder dan dat genre, in het gunstigste geval ego documenten waar bij voorbeeld de intelligente, uiterst onzekere Robin Arends in uitmunt, een schrijver die doorgaans een geheel eigen toon  aan kan slaan en daarmee doorgaans een onderhoudende verteller over Haarlemse toestanden blijkt. Iemand gaf hem de slechte raad over politiek te gaan schrijven, maar dat is de waan van de tijd. Iedere gefrustreerde, rancuneuze, maatschappelijk mislukte onbenul schrijft over politiek. Lees de website Krapuul maar. De webloggers die daar hun kwaadaardige onzin op krakelen noemen zichzelf ‘redacteuren’ hahahaha. Over de devaluatie van de titulatuur gesproken. Daar moeten we voor bij links zijn, hoor. De cultuur van de haat.
Fred van der Wal heeft geen IRL contact met andere kunstenaars. ‘Daarmee heb ik weinig tot niets te bespreken. Bovendien zijn zij doorgaans niet tot een uitwisseling van ideeën bereid of het wordt herrie, dreigementen, schreeuwen.
‘Maar meneer van der Wal, u heeft toch wel de behoefte aan een dergelijk contact’ vragen ze mij wel eens geërgerd,maar die behoefte wordt toch niet bevredigd.
Wat mijn mening is over de weerklank van mijn werk en persoon in Nederland?’
Ach meneer, wáár hebben we het over;  ik heb in de loop van dit gesprek een aantal kritische opmerkingen laten horen en – zoals u misschien weet – doe ik dat al jaren, vanaf 1966 al toen ik nog in Heemstede woonde. Maar ik heb niet de indruk dat het veel heeft uitgemaakt. Het heeft wel gevolgen gehad, maar dan misschien de gevolgen die ik niet had voorzien.



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.