Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
30 november 2020, om 13:01 uur
Bekeken:
64 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
11 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De waan van de dag hun enige passie"


Fred van der Wal: ‘Mijn vergelijking tussen het gehanteerde taalgebruik van uit het graf opgestane ex-communisten enerzijds en het razende wol-venpak van de voormalige NSB-ers anderzijds, leverde felle kritiek van zich redacteuren en redactrices noemende commentatoren op politiek en kultuur.

Ik raad bevlogen, talentvolle webloggers (zoals weblogger R.) altijd aan om over van alles te schrijven maar vooral niet over politiek omdat het ten eerste niet interessant is en ten tweede er al zoveel wordt geouwehoerd over dat onderwerp en de standpunten doorgaans duidelijk zijn; voor of tegen, zwart of wit, Sinterklaas of Soewarte Piet.

Politieke weblogs schrijven is goed voor de fantasielozen die behoefte hebben om hun geluid te laten horen .

De waan van de dag is hun enige passie.

Iedereen in Nederland heeft aan de bar verstand van politiek, voetballen en de belastingen. Politiek is bullshit.

De bij voorbaat al gekwetste en beledigde scribenten van Krapuul, die wel wat erg kleinzerige en kleinzielige dames en heren blijken voor ex-com-munisten, gecorrodeerde stalen kaders, teleurgestelde ex-groen linksers en zelfbenoemde anarchisten staan als romantici op hun achterste benen als ze voor hun grove, lasterlijke taal met gelijk extremistische munt terug betaald worden.

Ik zette in een vrolijke, balorige ingedronken bui op de site van Krapuul dat ze maar eens allemaal tegen de muur moesten worden gezet. Een of andere mevrouw, die ik trouwens helemaal niet ken of wil kennen, dacht dat zij daarmede bedoeld werd. Ik had niet eens aan haar gedacht, doch dit terzijde. In elk geval mailde mevrouw de redactrice via haar mail adres waar ik wel eens een enkele keer incidenteel een boodschapje van zake-lijke aard op zette; ‘Ik had je hoger geacht. Hier scheiden zich onze we-gen’. Ze ging nog verder en beweerde dat ik haar privacy schond. Hoe en wat werd niet duidelijk gemaakt.

Dat bekt in elk geval lekker als het uit de strot van een linkse juffrouw komt.

Ik wist alleen niet dat we gemeenschappelijke wegen hadden , maar allez, dat zal in de optiek van mevrouw wellicht het geval zijn geweest, maar niet in mijn perceptie.

Het zal best wel van huis uit een in- en inkeurig dame wezen, maar toch niet zo keurig dat ze mij nog toe voegde: Rot op naar je vrouw en je maîtresse!

Dat is nog eens groen (f)links taalgebruik. Zodra politiek mensen scheidt is de mens in kwestie of de politiek fout.

 

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.