Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
6 september 2020, om 14:43 uur
Bekeken:
109 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
13 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Kunsthistorica over kunst Fred van der Wal"


Marina Raymakers zegt: Als ik nu de feiten goed op een rijtje heb waren er tot vorig jaar 69 Fred van der Wal’s in het ICN depot en heeft het Rijksprentenkabinet van het Rijksmuseum er vorig jaar 13 uitgekozen voor hun eigen collectie. Deze werken op papier (WOP’s in onze terminologie :-)) zijn nu dus van het Rijksmuseum en worden – als het museum weer open is – tentoongesteld in het Rijksprentenkabinet. Dat vind ik toch wel bijzonder. 
Marina Raymakers zegt:16 juli 2010 om 10:07Interessante discussie hier. Kan ik daaraan bijdragen vanuit het ICN?Even een korte toelichting. Dat er werken uit onze ICN collectie vermist zijn is heel erg. Deels is dit te verklaren doordat vroeger de controle achterwege is gebleven omdat er ca. 3000 instellingen waren waar werk uit de ICN collectie hing. De collectie bevatte eind jaren ’80 ca. 350.000 kunstwerken. Veel van onze vermissingen zijn vanuit die externe locaties, zoals ziekenhuizen en scholen, destijds verdwenen.

fred van der wal zegt: 16 juli 2010 om 10:41Geachte Mevrouw RaymakersAllereerst mijn dank voor Uw openbaar toegankelijke, heldere en vriendelijke reactie, openlijk gedaan alhier op mijn weblog in tegenstelling tot mijn gewoonte om met ambtenaren van Uw dienst discreet en verborgen voor het Grote Publiek te mailen en deze mails vooral niet te publiceren, edoch; smaken verschillen en veel is teloor gegaan aan cultureel erfgoed en discretie in het vaderland is mij langza merhand duidelijk geworden.Ik zal dan ook mijn eerder geuite bezwaren openlijk toelichten.Na gisteravond even een oppervlakkige beschouwing van verslagen uit de rekenkamer uit 2004 te hebben ingezien blijkt dat pas recent de controle op uitleen via de ICN is verscherpt en onder direct toezicht van de minister is geplaatst. Ik doel dan op die leptosome sukkel met dat halve gare hoedje die op homoboten wenst rond te dobberen in de Amsterdamse grachten hetgeen mij als gelovig gristen stoort, maar laat ik vooral niet afdwalen.De lijst vermissingen van kunstwerken gepubliceerd op de site van het ICN is aanzienlijk en de waarde van de vermiste voorwerpen zal ook bij een globale schatting in de miljoenen lopen.Een overheids instituut van naam zoals het ICN met zijn 81 medewerkers -het kan niet op- zou toch al decennia lang in staat zouden moeten zijn de uitlenen van de collectie ter dege te controleren om bij vermissing zware sancties op te leggen aan de verantwoordelijken binnen de overheidsgebouwen waar men zorgeloos met de kunstvoorwerpen blijkt om te gaan. Eventueel gaat U er maar op de fiets achter aan in de functie van onbezoldigd opsporingsambtenaar.Het is mij al lang duidelijk dat de vijand van de beeldende kunstenaars en de eigentijdse kunst in feite de overheid is.Ik besef ter dege een volkomen onbelangrijke positie in het kunsten bestel in te nemen, zoals U zult weten vanuit Uw wetenschappelijk instituut, doch daar gaat het hier niet om.Ik was gisterochtend zeer geërgerd na het lezen van een mail van Uw herplaatsings coördinator die mij nb. een VERBOD oplegde om de lijst van mijn eigen werken te publiceren. Nu nog mooier! Wie heeft eigenlijk die werken gemaakt? Meneer Yuri of ik? Nou dan!Hierover heb ik onmiddellijk contact opgenomen met de moderator van De Volkskrant en ben bereid indien dit verbod gehandhaafd blijft mijn advocaat in te lichten om verdere stappen te kunnen onderne men. De betutteling en bevoogding van de mail van meneer Yuri wekt een grote woede in mij op.U weet uit de kunsthistorie dat de eigentijdse beeldende kunstenaar over het algemeen een licht ontvlambaar, half geschoold, labiel, onvoorspelbaar tiepe is dat snel uit de krammen schiet en altijd tuk is op een relletje ter eigen baat en dat is maar goed ook. Er lopen al genoeg slaapkoppen rond in ons eigen land.En moge meneer Yuri in het vervolg heel wat aardiger zijn voor een eenvoudige kunstartiest als Fred van der Wal.Ik dank U voor Uw aandacht!


Marina Raymakers zegt: 16 juli 2010 om 11:37Geen dank hoor, ik blijf graag op de hoogte van wat er zoal speelt rondom de BKR en andere kunstzaken die mij als ICN’er – jaja, ook zo’n ambtenaar met een prachtig uitzicht om te mijmeren – aangaan. En wat openbaarheid van spreken en publiceren betreft: ik ben helemaal voor. In dit geval helpt het ook in de opsporing als lijsten van vermissingen en beeldmateriaal gepubliceerd worden, zo vinden we nog weleens wat terug gelukkig.Ik denk overigens niet dat het de bedoeling van mijn collega Yuri is om u te ergeren of een verbod op te leggen, sorry daarvoor.Zullen we het ook nog over BCW hebben?

fred van der wal zegt: 16 juli 2010 om 12:00Geachte Mevrouw RaymakersIk heb het zelf zojuist gezien. U staat glimlachend op de foto. Hetgeen een bewijs is van de juiste vrouw op de juiste plaats. Dat kunnen velen U niet nazeggen. Vandaar Uw afgewogen oordeel, gekoppeld aan een wetenschappelijk inzicht en een verzorgd uiterlijk, hetgeen resulteert in een cliënt vriendelijke wijze van tegemoet treden van de snel opgewonden doorsneekunstartiest want wie dik tevreden is met zichzelve is dat ook met de ander en bereid tot een luisterend oor aan de dag te leggen.Kom er maar eens om in het plantsoen der kunsten alhoewel ik de hiernaast Isis Nedloni, schilderes altijd als zeer aantrekkelijk beoordeel en van mij al vanaf het begin een BCW status kreeg doordat zij goed gekleed mij immer wenst te ontmoeten in het openbaar, heur haar gewassen en effectief gekoeleurd met Henna, voorzien van een conditioner die naar ik heb begepen de veel belovende naam Cement draagt, verder prima in de verf en reukwater gezet zoals het ook hoort in het kunstenaars plantsoen, maar verder mag ik er allemaal niets van verklappen om de privacy van derden niet aan te tasten.Ik zal U een geheim verklappen; het maakt mij allemaal weinig uit, BCW status of geen status. De aanwezige werken van mijn hand in de collectie; ik vind het voornameijk typerend contraprestatiewerk en heb van het overgrote deel mijner eigen werken geen hoge pet op.Er is een onsamenhangend aantal werken van mij aanwezig waar geen draad aan vast te knopen is.De keuzes die gemaakt zijn: een mooie jongen of dame die mij dat eens kan uitleggen volgens welke criteria dat geschied is, want mij is het een raadsel.Voor mij heeft het verlaten de contraprestatie regeling in 1976 als tamelijk gemakzuchtige kunstartiest een zeer goede uitwerking gehad.

Marina Raymakers zegt: 16 juli 2010 om 13:27Zeer vereerd ben ik met deze mooi geschreven reactie vol openbare complimenten. Persoonlijk zou ik nog wel eens de muze van een kunstenaar willen zijn, lijkt me heerlijk. Maar goed meer aardse zaken trekken me ook en wat ik weet van de BCW status is het volgende.In de jaren 70 (en ook daarvoor) waren er bij het Rijk commissies die aankopen deden. Dat deden ze weloverwogen. Er zijn toen ook een aantal Fred van der Wal’s gekocht.Daarnaast groeide de collectie ook omdat er vanuit de BKR regeling allerlei kunst binnen kwam.In de jaren ’90 zijn de ICN medewerkers eens goed naar de hele collectie gaan kijken. Er was zoveel en het groeide de depots uit, lang niet alles kon een goede zichtbare plek krijgen. Toen is bedacht dat we alleen de kwalitatief goede werken zouden willen beheren om ze ook zo veel mogelijk uit te lenen aan musea. Er onstonden toen 2 categorien: BCW en CW. Alles wat officieel was aangekocht door commissies werd BCW en omdat er vaak ook werken van dezelfde kunstenaars via de BKR waren kregen deze óók de BCW status. Vandaar dus dat al Uw werken in onze collectie de BCW status hebben. Niet een heel sjiek en zwaar inhoudelijk criterium dus. Hoop dat dit allemaal niet al te ambtelijk overkomt, ik vrees echter van wel.Als ik nu de feiten goed op een rijtje heb waren er tot vorig jaar 69 Fred van der Wal’s in het ICN depot en heeft het Rijksprentenkabinet van het Rijksmuseum er vorig jaar 13 uitgekozen voor hun eigen collectie. Deze werken op papier (WOP’s in onze terminologie :-)) zijn nu dus van het Rijksmuseum en worden – als het museum weer open is – tentoongesteld in het Rijksprentenkabinet. Dat vind ik toch wel bijzonder. Waarom juist deze 13 werken zijn gekozen weet ik niet. Waarschijnlijk omdat ze mooi zijn, aanspreken en representatief zijn voor een periode in de ontwikkeling van Nederlandse kunst.

fred van der wal zegt: 16 juli 2010 om 14:10Geachte Mevrouw RaymakersOPGEPAST SVP! Kunstartiesten zijn stuk voor stuk -zoals U nu hebt ervaren in deze- ontzettend lastige, achterdochtige, aan het paranoiede ziektebeeld grenzende maatschappelijk totaal onaangepaste, semicriminele, menigmaal ongewassen, ongeschoolde, analfabete, onbetrouwbare, egocentrische personen. Volgens de Friese kunsthistoricus drs. Huub Mous is een goede kunstenaar altijd dyslectisch op de koop toe! Een schandelijke opmerking van een academicus die beter zou moeten weten, die sukkel uit Friesland, die ik nu al vanaf 1978 in woord en geschrift met veel plezier bestrijd, maar toch aan de andere kant ookw eer op beminnelijke wijze mee om ga als ik hem tref bij een expositie of radio uitzending.Hij vindt mijn werk drie keer niks zoals hij uitdrukte en dat lijkt mij een uitstekende basis om op door te gaan. Wat koop ik als in- en in verlegen man voor bewonderaars cq bewonderaarsters?De complicaties van het Muzeschap ener kunstartiest op leeftijd zijn er vele, ook als wij de afnemende viriliteit buiten beschouwing laten. Een bijkomende complicatie in het geval beide partijen een partner hebben als huisdier voor in de tuin en in de keuken, zoals gebruikelijk onder de los geslagen, immorele kunstbeoefenaren van anno nu, die zoals algemeen bekend uit de Privé en aanverwante periodieken maar een beetje aan rommelen in hun leventje ten koste van anderen omdat die attitude nu eenmaal voorschrift is van serieuze kunsthistorici en mogelijk zelfs van de uitgebreide staf van het ICN om uiteindelijk als kunstenaar posthuum serieus genomen te worden.Een tweede kwaliteit blijkt uit empirisch onderzoek dat de ware kunstartiesten altijd boos zijn. Boze kunstenaars zijn goede kunstenaars en die boosheid is voorgeschreven door o.a. de Art Noir richting die uitmunt in bizar gedrag.De verschillen in PCW en BCW status waren mij al langer bekend en niet zelden schep ik daar boven mate over op tegen minder begaafde, hooguit middelmatige ex-contraprestatie collegaatjes uit het Zuiden en Noorden des lands om die van schaamte, spijt èn jaloezie tandenknarsend te laten vergaan en ja hoor, dat lukt al jaren heel aardig. Zo ga ik rond en doe mijn goede werken.Het is fijn te weten dat anderen een redelijk enthousiasme over mijn werken kunnen opbrengen en laten resulteren in hun keuzes en nu moet ik serieus zijn: ik deel het enthousiasme totaal niet en vind dat ik er veelal als olijke borst veel te vaak met de artistieke pet naar heb gegooid. Het had beter gekund en heel wat beter ook.Misschien kenmerkt mijn overdosis aan terechte zelfkritiek het ware kunstenaarschap? Ik weet het niet en wij zullen het nooit weten.Ik dank U van harte voor Uw antwoord
fred van der wal zegt: 9 september 2010 om 20:15VerkoopIn 2007 werd voor het eerst door het Instituut Collectie Nederland (ICN) een gedeelte van de werken die de BKR had opgeleverd, samen met kunst uit de depots van vijf musea, via eBay geveild. DE WERKEN BRACHTEN VRIJWEL NIETS OP;De Beroepsvereniging van Beeldende Kunstenaars (BBK) eiste dat de veiling van de kunstwerken werd stopgezet. De verkoop zou onrechtmatig zijn omdat, volgens een clausule in de BKR, de kunstenaars het recht hebben om hun werk in bruikleen terug te vragen. Volgens het ICN zijn echter alle clausules met het afschaffen van de BKR vervallen. In overleg werd besloten dat de betreffende kunstenaars zouden worden opgespoord en de vraag zouden krijgen voorgelegd of zij afstand wilden doen van het werk en instemden met de verkoop.HET WERK VAN FRED VAN DER WAL WERD NIET TER VEILING AANGEBODEN VANWEGE ZIJN BCW STATUS (BCW BIJZONDERE CULTURELE WAARDE)EEN ANDERE EX-CONTRAPRESTATIE SCHILDER (R. KRUDZLO) WAS ER TROTS OP DAT ZIJN WERKEN VOOR EEN EURO VERKOCHT WERDEN; HET ICN NOEMDE HET WERK VAN DEZE MENEER TERCHT ZONDER ENIGE CULTURELE WAARDE!



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.