Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 juli 2020, om 18:15 uur
Bekeken:
80 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
26 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"Wat doen de Friese bestuurders? (deel 5)"


Zoals wel vaker in Friesland geschiedde bij Amsterdamse initiatieven in de provincie, in mijn geval  toen ik de kunstenaars vereniging Fria oprichtte in 1985 in mijn neo-classicistische vrijstaande woning te Garijp en een jaar lang secretaris van de club was, poogden de Friese bestuursleden mij  uit de Friese club te werken, hetgeen ik voorkwam door mijn secretarisschap zelf op te zeggen (zie artikel in de Leeuwarder Courant) met nadrukkelijk de wens wel lid te willen blijven van de vereniging. Mijn gemaakte kosten aan fotokopieën en de porto die ik betaalde kreeg ik nooit terug, want de pennigmeester, volgens inside information een pedofiel,  was er met de kas vandoor gegaan. Een echte Fries?

Twee pogingen om opnieuw lid te worden werden o.a. door bestuursleden Bowe Roodbergen (schreef eens onder pseudoniem een haat reactie over mijn huis en buurt waar ik woon) onmogelijk gemaakt met de toezegging dat ik wel lid kon worden maar niet deel nemen aan exposities van Fria. Mijn kwaliteiten waren volgens Friese maatstaven ondermaats. Tel uit je winst. De kunstacademies in het Westen des lands wijzen doorgaans de aanvragen van studenten af met de motivatie wat uit Friesland komt op cultureel gebied kan niks wezen. Even academie docent Joep Sterman quoten.

De voorzitter van de kunstclub Fria (tekenleraar Joost Schmidt, collega van mijn echtgenote aan de sectie TeHaTex van de NHL) blokkeerde mijn lidmaatschap. Het bleek al snel dat een kunst en kultuur dorpsbelangenvereniging alleen het belang vertegenwoordigde van elke inboorling met een vrije tijds kunst en kultuur hobby. Vaak schrokken deze mensen er niet voor terug om via ophitsing, smaad, laster en intimidatie hun weerzin door te drijven en te effectueren. Zij vonden altijd wel laffe meelopers in een aantal ongeschoolde of laag geschoolde autochtonen. Als je echter als import een mening verkondigde die niet strookte met "de salon-socialistische wil van de dorpscollegaatjes", dus in tegenspraak met hun eigen privé mening, dan werd je belasterd, bedreigd en was uitsluiting het gevolg. Een amateurschilder in St.-Annaparochie poogde de dorpelingen tegen mij op te zetten met een lulverhaal dat ik hem met de dood bedreigde. Ik heb de man nooit gezien of gesproken en de buurtagent ingelicht plus de burgemeester. Het kostte de amateurschilder tot mijn genoegen zijn baantje bij de gemeente overigens. Onderdehand is deze kunstartiest na een geslaagde zelfmoord-poging begraven en vergeten. Vrijheid van meningsuiting voor iedereen in het Friese? Ik dacht het niet. De kunstschilder Jan Murk de Vries verkondigde dat ik stenen door andermans ruiten gooide en de schilderes J. H. dat ik seniel zou zijn, net als in de hatemails van een andere Friese weblogger, die ik nog nooit gezien of gesproken heb. Het labelen van niet Friezen met ziektebeelden door autochtonen is een onsmakelijk zwaktebod.

 



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.