Gegevens:

Categorie:
Autobiografisch
Geplaatst:
1 juni 2020, om 17:25 uur
Bekeken:
88 keer
Aantal reacties:
0
Aantal downloads:
39 [ download ]

Score: 0

(0 stemmen)

Log-in om ook uw mening te geven!




Share |

"De kamperfoelie op de veranda geurt uitbundig "


Gooide hij daar niet monkelend net een nickel en een dime in de gleuf van de muziek box om Blue Suede Shoes te draaien?Veelzeggend dat deze blindganger voornamelijk groezelige tiepes aantrok als de Grootste Trut van Troje en andere verkeerd uitgepakte vullisbakken ras mopshonden die als kont op wielen door het leven schoffelden.Vullisman, mag deze zak ook mee? Oh, pardon het is mijn opoe met d’r natte benen! Stond die Grutte Pier verleden week niet tegen de stokoude harpiste Rosa Spier op te rijen met zijn erfhond, die drollenbak op vier poten?Honden stinken de pot uit. Oud vlees gaat stinken. O ja, wat het Rosa Spier Huis in Laren betreft, niet de minsten hebben daar hun laatste jaren, dagen die heen vlieden als een scheet in de maneschijn, doorgebracht, monomaan mompelend en mumme-lend in de sta op stoel of vast gebakken aanhet verhoogde toilet om d eknokige knieën te ontzien. Moos tandeloos met bloemkool oren en knieschijven zonder kraakbeen cum suis.Ach ja, Rosa Spier, de fantastische harpiste optredend met Hubert Beugeltas, een zeer begaafde Joodse dwars fluitist, die van onder zijn neus het Wilhelmus op zijn kunstgebit kon klepperen met zijn nagels, zoon van het Oude volk met zijn misjpoge waarvan tenminste eentje Chazan werd en een ander Rebbe. Nu weten wij zeker dat Fred van der Wal racist, anti-communist, fascist en antimulticulturalist is en kan de een of andere trut het centrum voor discriminatie aan katzen.Ik zie Rosa nog als oudere vrouw haar harp met een moersleutel een holpijp vastzetten met een paar fietssloten op een aanhangwagentje, een tweedehands tandemasser met versleten banden, nadat ze een fijn schoolconcert voor de rijpere schoolgaande jeugd in het buurthuis had gegeven voor een fooi. Prima dat die kunstartiesten onderbetaald werden! Zelf sleet ze haar laatste dagen niet in zo’n fijn huis als het Rosa Spierhuis! Wordt binnenkort herbouwd trouwens. Er is nog hoop voor mij en de mijnen. Save the whales!
Wat een authentieke sfeer die Perzische kleedjes en gehaakte witte antimakassars die mij deden denken aan het interieur van mijn opoe in de Palestrinastraat 4 te Amsterdam in de veertiger jaren, ondanks alles toch de mooiste tweede straat van de hoofdstad vlak bij het Vondelpark, overschaduwd door de Roomse kerk, dat terreur instituut van de geeest.In de tuinen staat het grondwater nog steed op tien centimeter onder de grasmat dus dat belooft wat en de vergeet menietjes en sneeuwbessen lijden een treurig bestaan door de verzuring, maar de kamperfoelie op de veranda geurt uitbundig in de vroege zomeravonden. Hoe vaak zat ik er niet met een kommetje radijs en de zout strooier?



Reageer op dit verhaal!

Je moet helaas ingelogd zijn om te kunnen reageren.